Category Archives: Zelf-Ontwikkeling

Reflections on 2016

2016 has been an exciting year.

There is online life and there is offline life. For me offline life has mainly been a year of  clashing with cathedralites in all aspects of life. I wish I could have avoided some of that conflict, but I also wished I had started some of that conflict earlier instead of letting it simmer. Cut out the weakest links, start clean. Now that the year draws to an end the worst of my clashes also seemingly come to an end. I look forward to 2017 as a year of building and preparation for when the shit hits the fan.

Online 2016 has been a great year. Lemme pull a Cernovich and share some positive AlfaNL statistics.

  1. Views and Visitors

screen-shot-2016-12-27-at-19-36-48

Clearly 2016 was much better than the previous 2 years. This in part is me writing better content, but it is also very much thanks to:

2. Referrers

screen-shot-2016-12-27-at-19-37-15

Nick B Steves alone is responsible for ~20% of my blog’s traffic. Thanks Nick! Also thanks to Free Northerner, Brett Stevens and even Nick Land. Apparently a reaguurder linked to this piece of mine which I already hate (too spiteful, needs more Jim) which pushes GeenStijl into my referrer top 10.

3. Reader countries

screen-shot-2016-12-27-at-19-37-09

No big surprises there. The US leads, but the Netherlands in a very decent 2nd spot. Good to see Belgium in there. Kind of surprised to see Singapore.

4. Most popular articles

screen-shot-2016-12-27-at-19-36-58

Finally, what articles did best? Pizzagate did best, but I am not sure whether the clickable memes I added artificially boosted the amount of views. Personal posts on ReactionaryFuture, John Oliver and Spandrell did well. Leftism did well. And my Dutch post on the alt-right did well.

In conclusion; great success. Here’s to an even better 2017.

champagne-toast-animated-gif-2.gif

Advertisements

Zelf-ontwikkeling en boerenverstand

Enkele oud school lezers hebben geklaagd dat ik de laatste tijd teveel over politiek schrijf en niet meer over zelf-ontwikkeling zoals ik dat in het begin deed. Mijn gedachten over het onderwerp zijn wat geëvolueerd, maar dat is misschien juist een goede reden om erover te schrijven.

Ik dacht vroeger dat zelf-ontwikkeling een kwestie was van de juiste gewoontes aanleren, meer niet. Gewoon je hele dag uitplannen weet je. Ik zag zelf-ontwikkeling als een 10 stappenplan dat je stapje voor stapje moest uitvoeren. Zoals zoveel dingen is dat waar, tot op een bepaalde hoogte. Dichter bij de waarheid is dat leven niet lineair van A naar Z verloopt. Leven is kriskras, soms willekeurig, vaak onvoorspelbaar en praktisch onmogelijk om tot je dood uit te plannen.

demetri-martin_tumblr_lo9k5j8se31qhtggqo1_500

Veel zelf-ontwikkelings gurus verkopen de droom van een gestandaardiseerde transformatie naar succes. Ze praten over ‘dat ene geheim dat alles op zijn plaats doet vallen’ en ‘de 100 ijzeren wetten van het leven’. Ze liegen. Of althans; ze zeggen ook goede dingen, maar hun product is een leugen, want hun product is niet bedoeld om jou te veranderen maar om jouw ego het idee te geven dat je verandert. Het probleem is dat wanneer je ego verandert je definitie van succes ook veranderd en dat hetgene dat je dacht dat je wou eigenlijk helemaal niet was wat je wou. Geen zelf-ontwikkelings guru heeft iets aan een klant die hem niet meer nodig heeft, vandaar dat zoveel zelf-ontwikkelings gurus geen verandering maar validatie verkopen.

Bepaalde fundamenten zijn universeel; zie wat ik hier en daar heb geschreven. Maar je pad naar succes of geluk of hoe je dat ook noemt verschilt van persoon tot persoon en wat geldt voor mijn ego hoeft niet per se voor jouw ego te gelden.

Persoonlijk ben ik de laatste tijd bezig met eerlijk zijn op een zo fijn mogelijke manier. Met mezelf, met anderen. Ik kan niet goed met leugens leven, ze verwarren me en doen me vergeten wat ik belangrijk vind. Ik ben leugenaars uit mijn leven aan het wegsnijden. Ik ben minder actief bezig om alles te controleren en te beïnvloeden; ik neem meer momenten rust om even na te denken over wat zich voor mijn ogen afspeelt en hoe ik daar het beste mee om kan gaan. Ik leer dat je niet bang moet zijn om te vechten; conflict hoort net als zen bij het leven (yin en yang). Ik leer ook dat je je gevechten uit moet kiezen — je moet niet wild om je heen gaan slaan. Tenslotte leer ik dat je niet altijd meer moet willen; soms is het goed zo.

Het Plafond van Zelf-Ontwikkeling

Ik wou dit eigenlijk op m’n typemachine schrijven maar bedacht me toen: waarom niet hier? #YOLO.

De laatste tijd loop ik aan tegen iets wat ik het plafond van zelf-ontwikkeling noem. Ik meen dit plafond te herkennen bij anderen om mij heen maar ik kan alleen mijn eigen ervaring goed vertellen. Dus bij deze mijn gedachten.

De meeste mensen zijn om wat voor redenen dan ook niet geïnteresseerd in zelf-ontwikkeling als kennisgebied. Ze vinden zelf-hulp gurus raar, ze hebben een leven lang slechte ervaringen  met nieuwjaarsvoornemens achter de rug of ze vinden de mensen die het wel serieus nemen eng. Ik daarentegen was gefascineerd.

Als je de ideeën en subcultuur die om ZO (en daarbij includeer ik game!) zit serieus neemt kun je heel anders tegen je leven aan gaan kijken. De verzameling informatie vanuit RSD, inner circles, Tony Robbins, zelf-hulp boeken, nieuwe vrienden en nieuwe relaties verandert je. Zelf Ontwikkeling is een Hero’s Journey; je eindigt als een ander persoon dan dat je begon. Je verlaat bekend gebied. Je ontmoet mentors. Je maakt nieuwe vrienden, nieuwe vijanden. Je verslaat innerlijke demonen. Tijdens dit alles maak je allerlei emotionele ups en downs mee, al helemaal als je hard werkt aan je game – ik heb een paar belachelijke avonturen beleefd tijdens nachten stappen.

Na verloop van tijd voel je hoe je bent gegroeid. Je voelt je capabeler, rustiger en doelsgezinder. Je kijkt anders tegen zaken aan, vraagt je af waarom je je ooit zoveel zorgen hebt kunnen maken om zulke onbelangrijke dingen. Je hebt routines opgebouwd: je sport, je leest, je werkt en je sociale kring is gezond. Nu komt er nooit een moment waarop iemand je feliciteert en vertelt dat je het snapt, maar op een gegeven moment weet je dat je de puzzel hebt uitgevogeld. Dat is een fijn moment.

Maar… Wat komt er daarna? Op een gegeven moment heb je het allemaal wel weer gezien. Dat is het plafond van ZO.

Het plafond van ZO is het punt waarop je jezelf langere tijd met zelf-ontwikkeling bezig hebt gehouden totdat je er op een gegeven moment… Soort van klaar mee bent. Niet in de zin dat je je geloof in ZO kwijt bent – integendeel, ik ben er meer dan ooit van overtuigd dat zelf-ontwikkeling werkt, dat het een bestaand fenomeen in het leven is waar men zich mee bezig kan houden. Tony Robbins heeft ondanks z’n overcharismatische praatjes gelijk: you can change your life! Maar als die verandering je op een dag min of meer gelukt is – wat dan? Je hebt het ‘succes-spel’ uitgespeeld, de credits rollen voorbij. Is dit het dan? IS DIT ALLES?

Ja, dit is alles. Dit is het plafond aan zelf-ontwikkeling. Je zou jezelf nog -veel- verder kunnen pushen; nóg strenger eten, nóg vaker mediteren…. Hel, voor mijn part ga je experimenteren met supplementen en micro-drugs. Maar je hebt het punt van verminderd rendement {point of diminishing returns} bereikt: je bent gedisciplineerd genoeg voor een genetisch succesvol leven. Meer discipline voorbij dit level draagt niet bij aan je geluk, in dezelfde zin dat meer geld voorbij een bepaald level niet bijdraagt aan je geluk. In South Park termen jagen deze lui het heroïne draakje achterna:

Het is op dit punt dat ik persoonlijk ga sleken {slacken}. Jointje, twitch tv & wat porno. Ik bedoel, waarom niet? Ik heb m’n zaakjes op orde toch? Waarom meer? Mijn lichaam kan de motivatie gewoonweg niet opbrengen. De standaard ZO respons is nu: ‘Je hebt limiting beliefs! Jij BENT je lichaam en jij bepaalt je motivatie! Wil je nou die übermensch zijn of niet?’ Maar dat houdt geen stand. De übermensch is geen ideaal om in te geloven, het is een truukje, een vorm van meesterschap. De queeste naar het perfecte succes is de queeste naar de heilige graal. Spoiler alert: ze bestaan niet en je blijft je hele leven tevergeefs zoeken. Wat geenszins m’n sleekgedrag goedpraat – ZO zit inmiddels zo in m’n persoonlijkheid dat ik alsnog m’n negatieve gewoontes zal proberen weg te werken. Maar ik doe het als een extraatje, met opgetrokken wenkbrauwen en grijns op m’n smoel.

Flow

De hoogste staat van menselijk functioneren is flow.

Binnen de zelf-ontwikkelings wereld is ‘flow’ (of zoals RSD het vaak noemt: state) een magisch concept. Flow is een breinstaat waarin het leven natuurlijk van het ene moment naar het andere overvloeit. Dat klinkt wazig maar dat is het niet. Sporters ervaren constant flow – een surfer die een goede golf pakt zal je met enthousiaste ogen vertellen hoe zijn perceptie van tijd verandert op zo’n moment. En surfen is slechts één van de duizenden voorbeelden: voetballers, schakers, coureurs, vechtsporters, allemaal ervaren ze state. Overkoepelend kan je zeggen dat meesters in hun gemeesterde discipline flow ervaren. Een schrijver kan flow ervaren tijdens het schrijven. Een filosoof kan state ervaren tijdens het denken. Een monteur tijdens het monteren. Een chirurg tijdens het opereren.

Ook op sociaal vlak ervaart men flow – tijdens een gezellige nacht stappen kan je in een sociale zone komen waarbij alles wat je doet GOUD is. Op zo’n moment twijfel je niet aan wat je tegen dat leuke meisje aan de bar moet zeggen, je WEET wat je moet zeggen. Het klopt allemaal, het vloeit natuurlijk over van het ene  moment naar het andere. Deze versie van flow is voor verkopers en players in spé vanzelfsprekend de heilige graal, met als paradoxaal effect dat mensen zo gaan obsederen over hun state dat ze er nooit in komen.

Een goede manier om naar flow te kijken is het te zien als de natuurlijkste manier om betekenis te geven aan je leven. Mens is een biologische machine die gebouwd is om te overleven en te reproduceren en flow is de biologische expressie van die machine om ons feedback te geven. Tijdens momenten van flow zegt ons lichaam in feite: ‘JA, dit voelt goed! Dit is waar je voor gebouwd bent!’ Je vervult op zo’n moment optimaal je functie en zoals Aristoteles zei: alles dat goed is is datgene dat zijn functie goed vervult.

Flow in deze zin is dus meer dan een emotioneel piekmoment dat je alleen meemaakt als je een atoombom aan het demonteren bent of iets dergelijks spannends. Flow ervaart men ook in het dagelijkse leven, tijdens de meest simpele klusjes als de afwas doen of het afval buiten zetten. RSD noemt dit het verschil tussen de steekvlam en de gloeiende kool, waarbij de eerste eens in de zoveel tijd opvlamt en de tweede een constant op de achtergrond brandende will to power is. Een goed leven is een leven waarin men deze twee aspecten van flow volledig in zijn/haar leven heeft geïntegreerd.

Nu is dit erg makkelijk gezegd, minder makkelijk gedaan. Een praktische handleiding kan ik je in deze ene post niet geven, ook omdat wat voor mij werkt niet per sé hetzelfde is dat voor jou werkt. Wel nog wat laatste gedachte over het bereiken van een 24/7 flow-des-levens.

Mens wil homeostase bewaren, aka mens wilt niet veranderen. Dat wil niet zeggen dat het onmogelijk is, verre van. Je hebt nodig: 1) de juiste breinstaat en 2) de juiste gewoontes. Werk daar lang genoeg aan en je rekt je comfort zone zover op dat die uiteindelijk mee beweegt. Erg weinig mensen kunnen dat, maar tegelijkertijd kan iedereen dat.

  • De juiste breinstaat = de staat van flow en alle psychologische mechanismen die daarbij komen kijken. Zo moet man onder andere over zijn resentiment heenkomen, zijn haat van alles dat beter is dan zijzelf. Ook moet men de eigen fouten onder ogen zien en accepteren dat deze gemaakt worden. Men kan immers niet langer achter het zelf-handicap principe schuilen: beter dan dit gaat het niet worden. Tenslotte moet men gewend raken aan de hoge mentale snelheid van flow, daar het zeker in het begin vaak lijkt alsof je van 0 naar 100 km/u bent geacceleerd. Instinctief wil je dan op de rem trappen. Nee, gewoon doorgaan.
  • De juiste gewoontes = doen wat je moet doen ongeacht je breinstaat. Soms (vaak) houdt je lichaam je voor de gek en schreeuwt het tegen je: ‘ik wil niet ik wil niet ik wil niet!’ De juiste gewoontes hebben houdt in dat je dat stemmetje een bitchslap verkoopt en doet wat je moet doen. Als Consistentie en Herhaling sex hebben dan heet de baby ‘de sleutel tot succes’.

Zelf-Ontwikkeling: de Essentiëlen

Waar te starten?
Elke gezonde jongeman gaat zich vroeg of laat bezighouden met de volgende vraag: hoe word ik de beste versie van mezelf? Een logische en belangrijke vraag. Als je deze vraag recent aan jezelf hebt gesteld ben je hier op het goede adres. Als je geen zin hebt in deze self-help onzin, even goede vrienden. Lees dan mijn poging op humor maar.

Je leest door. Mooi. We beginnen bij het begin: waar haal je je informatie vandaan? In deze era is het gevaarlijk moeilijk om betrouwbare informatie-bronnen te vinden. De huidige jonge generatie is kind van de babyboom-generatie, ofwel de meest narcistische generatie in de recente geschiedenis van de mens. Geen hulp daar. Dan maar het internet – maar het internet is gevuld met bijzonder veel onzin:

“10 krachtige geheimen van een succesvol leven vol knappe vrouwen!” (vuistregel: als iets publiekelijk op het internet staat is het nooit geheim)

“Hoe kan deze stoner €3920,20 per maand op het internet verdienen zonder een vinger uit te steken?” (vuistregel: vertrouw nooit anecdotes. Bonusvuistregel: vertrouw nooit beloftes waarvoor je niet hoeft te werken.)

Als je geduldig bent en door deze onzin heen waadt kom je met wat geluk uit bij de betere motivatiecoaches. Tony Robbins, bijvoorbeeld. Of Owen Cook van RSD. Of Eric Thomas (de zwarte wat schreeuwerigere Tony Robbins). Of Mark Manson. Deze gasten verkopen stuk voor stuk solide informatie om je leven zodanig te verbeteren dat je er 2340% meer uit kan halen. Lees hun artikelen, koop hun boeken, luister naar hun podcasts, download hun producten van The Pirate Bay. Zet er elke dag een uur voor opzij. Absorbeer alles wat ze zeggen met een open mind. Dat is de beste start die je kan krijgen. Andere hele sterke boeken:
Think and Grow Rich, Napoleon Hill
How to win friends and influence people, Dale Carnegie
Mastery, George Leonard
The War of Art, Stephen Pressfield
The Alchemist, Paul Coëlho
The Power of Now, Eckhart Tolle

Boeken die je nooit maar dan ook nooit moet lezen:
The Secret, Rhonda Byrne

Het aller-allerbelangrijkste
Nu heb je de juiste info. Alleen… Je bent niet de eerste die naar motivational speakers luistert en hun boeken leest. De self-help industrie is een miljardenindustrie met miljoenen gretige consumenten. Waarom leeft niet iedereen de Donald Trump lifestyle?

Het publieke geheim van de zelf-ontwikkelings industrie is dat 95% van alle mensen die de producten kopen er nooit wat mee doen. Ze blijven hangen in een planningsfase waarin het gevoel van verandering belangrijker is dan de verandering zelf. De meeste mensen willen niet veranderen, ze willen gevalideerd worden. Vandaar de terecht slechte reputatie van zelf-ontwikkeling – de meeste gebruikers ervan zijn zelf-ontwikkelingsjunkies die heel goed weten wat ze zouden moeten doen, maar die het vervolgens niet doen. Niemand houdt van een hypocriet.

Hoewel een zelf-ontwikkelingsjunkie één stap boven niksnut staat wil je daar dus niet stoppen als je eindpunt. Zie het als een belangrijke fase in je leven: de fase waarin je leert hoe je de beste versie van jezelf wordt. Die fase kom je alleen door als je altijd het centrale uitgangspunt van alle zelf-ontwikkeling in acht te nemen: onderneem actie. Tony Robbins noemt dit je ‘personal power’, Shia LaBoeuf schreeuwt ‘JUST DO IT’, Emile Ratelband probeert het met ‘Tsjakka!’ & Mark Manson noemt het het ‘do something principle’. Als je zelf-ontwikkeling samenvat tot 1 kern-concept is dat het:

    Doe het gewoon.

De reden dat de 95% van de mensen faalt is dat ze nooit actie ondernemen. Ze blijven in hun hoofd met allerlei ideeën en voornemens spelen en beseffen niet dat die gedachten voor noppes tellen. Omdat ze geen zin hebben naar de sportschool te gaan concluderen ze dat het geen zin heeft om naar de sportschool te gaan. Hun negatieve emoties rechtvaardigen hun inactie. Fout. Hoe je je ergens bij voelt maakt niet uit. Je doet het of je doet het niet. Dat is alles wat telt. Knoop dit in je oren: Je gedrag is de enige graadmeter van je succes.

2 lijsten die helpen
Laten we zeggen dat jij vastberaden bent niet in die valkuil te vallen: jij gaat actie ondernemen. Mooi. Ik wens je succes met je reis vanuit de bodem van mijn hart. Niemands zelf-ontwikkelings reis is exact hetzelfde, dus ik kan je niet veel vertellen over wat je tegen zult komen. Wel kan ik je nog 2 lijsten meegeven.

Lijst 1 is gevuld met concrete activiteiten die ‘succesvolle’ mensen met regelmaat doen. Geenszins compleet, geenszins zo dat elke succesvol persoon alles doet wat op de lijst staat, geenszins zo dat je alles moet overnemen wat erop staat. De lijst is om je ideeën te geven, kijk zelf wat voor jou werkt.

Lijst 2 is gevuld met aforismes die na 6 jaar zelf-ontwikkelings ervaring bij mij zijn blijven plakken. Dezelfde disclaimer als met lijst 1. Misschien heb je er iets aan.

Lijst 1: zelf-ontwikkelings activiteiten
Wel:
– Sporten
– Krachtsport
– Gezond eten
– Voldoende slapen
– Mediteren
– Lezen
– Met positieve vrienden hangen
– Met positieve familie hangen
– Werken aan business/carriére
– Kunst maken (schilderen/muziek/schrijven/etc.)
– Met vrouwen flirten
– Reizen

Niet:
– Roken
– Tv kijken
– Porno
– Fastfood
– Met negatieve mensen hangen

Lijst 2: goede zelf-ontwikkelings aforismes
– “People overestimate what they can do in the short-term, they underestimate what they can do in the long-term.” (Tony Robbins)

– “When we’re up, we party. When we’re down, we ponder” (Tony Robbins)

– “Live with passion” (Tony Robbins)

– “Your Life comes from you rituals” (Tony Robbins)

– “The only thing that I see that is distinctly different about me is I’m not afraid to die on a treadmill. I will not be out-worked, period. You might have more talent than me, you might be smarter than me, you might be sexier than me, you might be all of those things you got it on me in nine categories. But if we get on the treadmill together, there’s two things: You’re getting off first, or I’m going to die. It’s really that simple, right?” (Will Smith)

“JUST DO IT” (Nike/ Shia LaBoeuf)

“You are the average of the 5 people you surround yourself with” (Tim Roth)

“80% of success is showing up” (Woody Allen)

Setting goals is the first step in turning the invisible into the visible. (Tony Robbins)

The path to success is to take massive, determined action. (Tony Robbins)

—-

Ik ben benieuwd naar aanvullingen van m’n lezers!

Je zegt dat je wilt veranderen

change

Je bent ergens in je leven niet tevreden mee. Je wilt veranderen. Je gaat het anders doen, je weet het zeker. Niet vandaag, nee, maar morgen. Of overmorgen. Ergens in de toekomst. Nu komt het niet uit; nu heb je al teveel andere dingen aan je hoofd. Maar morgen, oh zoete toekomstdroom, morgen gaat het anders zijn!

Je zegt dat je wilt veranderen. Ik geloof je niet. Je wilt niet écht veranderen – je wilt zeggen dat je wilt veranderen omdat dat is wat Mensen Met Passie doen. Je imiteert de weinige mensen die daadwerkelijk zijn veranderd omdat je jaloers bent op de validatie die zij krijgen voor hun inzet. Zolang je je maar identificeert met deze positieve energie wordt je zelf ook gevalideerd. Dus vertel je anderen over je plannen om het over een andere boeg te gooien – je vertelt over je business idee, je voornemens te stoppen met roken, je plannen om sportiever te zijn, dat boek dat je op een dag gaat schrijven, het dieet dat je nu toch echt gaat volhouden…. Met gesloten ogen en gelukzalige glimlach ontvang je de aanmoediging van anderen. Tegen de tijd dat de holheid van je woorden duidelijk wordt is men toch allang weer vergeten wat je had gezegd. Bovendien, echt kritisch zullen anderen toch nooit in je gezicht zijn: straks lopen ze jouw validatie voor hún voornemens mis.

Als je echt wou veranderen dan was je al veranderd. Jij wilt niet zelf veranderen – échte verandering behelst de dood van delen van je ego. Een oud deel van je sterft af en daarmee verandert letterlijk de manier waarop je jezelf, anderen en de wereld om je heen interpreteert. Ego-dood is dood-eng. Je ego wilt niet dood. Je ego wilt koste wat koste het status quo behouden. Ik kan daarom met stelligheid beweren: jij wilt niet écht veranderen. Wat je eigenlijk wil is dat je omgeving voor jou veranderd terwijl je ego volledig hetzelfde blijft.

In een notendop is dit waar alle zelf-ontwikkeling marketing op drijft. “Met dit ene geheim zul je NOOIT meer afgewezen worden!” De boodschap is hier niet dat jij verandert; de boodschap is dat je je omgeving middels dit ene geheim zodanig beïnvloedt dat jij niet hoeft te veranderen.

We zijn verslaafd aan datgene wat ons bekend is. Ons ego wilt geen geluk; ons ego wilt als een klein kind in zijn comfort zone blijven. Om op diep niveau te veranderen moet je dat kleine kind met een steen doodslaan en erop vertrouwen dat hij/zij reïncarneert als een volwassener persoon. Als dat je te radicaal in de oren klinkt heb ik nieuws voor je: je wilt niet veranderen.

Via Negativa

self development

Zelf-ontwikkeling is deel van het pad van elke zichzelf respecterende man.

Zo simpel is het.

Een man die zijn eigen zelf-ontwikkeling niet serieus neemt is een man die in mijn ogen direct respect verliest. Je verandert altijd tijdens je leven, ofwel in de positieve zin ofwel in de negatieve. Vind je zelf-ontwikkeling iets voor losers? Dan is de kans groot dat je een gemiddeld schaap met een krab mentaliteit bent.

Toch is zelf-ontwikkeling in de praktijk niet zo recht toe recht aan als het zou moeten zijn. 1 blik op de zelf-ontwikkelingsindustrie leert ons dat voor een industrie waar miljarden euros (!!) in omgaan de resultaten nogal… Dubieus zijn. Het smerige geheim van de industrie is dat het overgrote deel van de klanten nooit actie ondernemen of na enkele weken alweer inkakken met hun goede voornemens. Zelf-ontwikkeling is voor veel mensen niet meer dan een label dat ze gebruiken om zichzelf goed te voelen zonder dat dit ook maar enige relatie heeft met de werkelijkheid. En voorspelbaar genoeg laten de ‘gurus’ die hier hard op binnencashen deze mensen maar al te graag in hun waan leven.

Hier bij AlfaNL zijn we geïnteresseerd in concrete zelf-ontwikkeling – niet degene waar je al je vrienden enthousiast over vertelt, maar het soort dat zodanig van je afstraalt dat je vrienden er vanzelf over beginnen. The game is to be sold, not told.

Voor al mijn toekomstige posts over dit onderwerp geef ik voor de duidelijkheid deze disclaimer: zelf-ontwikkeling is een persoonlijk pad dat voor iedereen anders is. Jouw ervaring zal anders zijn dan de mijne en in die zin zal niks van wat ik hier zeg altijd 100% waar zijn voor jou. Een goed ontwikkelde man is van een mijl afstand te herkennen, maar geen 2 mannen hebben exact hetzelfde pad gevolgd.

Tegelijkertijd zijn er bepaalde fundamenten die voor iedereen gelden. Het fundament der fundament? Zelf-ontwikkeling is de beste versie van jezelf zijn. Corollary: doorzettingsvermogen is de belangrijkste eigenschap van goede zelf-ontwikkeling.

Nu heb ik eerder al gezegd dat een man het resultaat is van zijn persoonlijke actie – zijn verslavingen. Ik wil dat in deze post uitbreiden met een idee van Nassim Taleb: Via Negativa.

Voor de mensen die nog nooit van de man hebben gehoord: Taleb is de bedenker van ‘black swans’ (leven is inherent choatisch), hij komt prominent in Malcolm Gladwell’s boeken voor en zijn eigen boek ‘Antifragiliteit’ zit in m’n top 3 favoriete boeken aller tijden. Via Negativa komt ook uit dit boek:

“The entire idea of *via negativa* is that *omission* [avoidance of harm, removal of drugs, corn syrup, cigarettes, gluten, carbs (by fasting), gym instructors, tail risks, etc.] does not have side effects and branching chains of unintended consequences -hence robust. But big corporations [evil pharma, pepsi] and consultants cannot make money from removing; they only benefit from adding.”
– Nassim Taleb

Via negativa komt neer op de volgende vuistregel: als je twijfelt over de positieve invloed van *iets* in je leven dan kan je het beter loslaten. Twijfel je aan het nut van je medicijnen? Stop ermee. Twijfel je aan het nut van tv? Stop ermee. Twijfel je aan het nut van al je spullen? Stop ermee. Twijfel je aan het nut van sommige ‘vrienden’? Weg ermee. Snijd negatieve zaken volledig weg uit je leven. Heel veel shit die je denkt nodig te hebben heb je helemaal niet nodig.

De -begrijpelijke- neiging van de meeste mensen is echter om het tegenovergestelde te doen. “Ik moet afvallen? Oh gelukkig heeft Tellsell net de Ab King Pro 2, ik koop het! Oh en die blender neem ik ook meteen! Ah en dit boek over dieeten! Oh en dieetpillen, handig!” Nee. Via Negativa – houd het simpel; kies 1 idee en voer dat consistent door.

Voor je het weet heb je 2x zoveel ruimte en 3x zoveel vrije tijd. Daar doen we het voor.

Over Verslaving

verslaving

Eerder heb ik het over de som van een man gehad. Deze som is verraderlijk simpel: een man = zijn persoonlijke actie – zijn verslavingen. Tijd om wat dieper in te gaan op het verslavingsdeel van deze som.

Een verslaving kan in heel veel vormen komen, maar is in de kern een afhankelijkheid van iets. Dat ‘iets’ kan een drug zijn, een persoon, een activiteit, noem maar op. De verslaafde heeft vanuit zijn oogpunt altijd een complexe relatie met zijn verslaving, voor de simpele reden dat hij er anders niet verslaafd aan zou zijn. De verslaving neemt iets van hem, maar geeft ook iets aan hem. Neem roken; een roker zal je zeggen dat ja, zowel zijn lichamelijke gezondheid als de gezondheid van z’n portemonnee lijden onder het roken, maar tegelijkertijd geeft roken hem een moment van ontspanning.

Van buitenaf zien we alleen de gedragsmatige gevolgen, niet de daarbijbehorende gevoelens – daarom is het altijd makkelijker om iemand anders op zijn verslavingen te wijzen dan te kijken naar je eigen slechte gewoontes. Vanwege deze wijdverspreide hypocrisie is het moeilijk voor een verslaafde om hulp te accepteren van anderen. Iets met het land van de blinden.

Maar goed, tot zover mijn sympathie voor de verslaafde. Tijd voor een gedachte-experiment.

Stel je een paarse 3-ogige alien voor die naar planeet Aarde komt om onze verslavingen te observeren. Hij kijkt rond en ziet dat praktisch alle mensen wel hun verslavingen hebben; aan nicotine, aan alcohol, aan vetten, aan sex, aan smartphones, aan tv, aan porno, aan suikers, aan koffie, aan facebook, aan coke… Bij ondervraging kunnen alle mensen redenen opnoemen waarom ze zichzelf verwennen met deze pleziertjes. Allemaal zeggen ze het onder controle te hebben, allemaal zeggen ze dat het geen belemmering vormt in hun leven of een variatie daarop (bij de buurman daarentegen…!) .

Wat zou onze paarse vriend concluderen?

1. Mensen zijn onbetrouwbare bronnen als het gaat over hun eigen verslavingen
2. Er gaat een universele verlangen onder verslavingen schul die heel menselijk is

Dat mensen onbetrouwbaar zijn is voor trouwe lezers geen verrassing . We hebben de magische mogelijkheid om alles recht te rationaliseren. Als Hitler de 2e wereldoorlog had gewonnen hadden we hoogstwaarschijnlijk naar de holocaust gekeken als een onfortuinlijke fout uit de oorlogsperiode, zoals we ook Che Guevara’s massa-executies vergeten. Daarbij vergeleken is je eigen verslaving wegrationaliseren een eitje.

Het tweede punt is een interessante. Wat is dit universeel verlangen? We zien allemaal universele patronen van verslavingen, maar deze patronen benoemen is een heel stuk moeilijker. Een biologisch antwoord is een optie – je hersenen zijn verslaafd aan bepaalde neurotransmitters:

serotonin-and-dopamine

Maar dat is geen antwoord waar ik iets praktisch mee kan. Het blijft niet plakken, ik vind het niet bevredigend. Dus hier mijn take.

Ik geloof het volgende: wat dat alle verslavingen delen is dat ze niet in lijn zijn met onze ware zelf. We nemen deel aan onze verslavingen en op oppervlakkig niveau identificeren we onszelf misschien met onze verslaving (bijv jezelf als stoner zien), maar diep van binnen voelen we dat de verslaving niet ‘ons’ is. Verslaving is een ontsnapping van het Nu, van het echte leven, van je ware zelf. Verslaving is een poging om je mindstate te veranderen die voortkomt uit onvrede met je normale mindstate. Daardoor voel je je even goed. Maar omdat je aan het einde van de dag altijd weer terug zal keren naar je normale mindstate zal de fix tijdelijk zijn, wil je meer en zo zet de verslaving langzaam zijn klauwen in je hoofd.

Goed, practice what you preach. Ik heb dit jaar de meeste van mijn verslavingen overwonnen. Fijn. Maar ik heb nog één verslaving die telkens z’n lelijke kop blijft roeren – een verslaving die zo hardnekkig is dat ik de tijd sinds ik er niet mee bezig ben in uren uitdruk in plaats van dagen (ik ben nu 39 uren clean). Deze post is echter al lang zat, dus je houdt dit nog te goed van me.