Category Archives: Nietzsche

Dragonball Z is Nietzsche voor de massa

threads_of_fate_ch_3__goku_x_reader_x_vegeta__by_purebloodprincess09-d8r7tcs

Zoals elke gezonde testosteron-gevulde tiener zat ik vroeger met grote ogen de avonturen van Goku en co te kijken. Holy shit dat was gaaf. Ik heb meerdere malen zelf geprobeerd de Kamehameha te doen. Geen succes. Een vriend heeft het ook een keer geprobeerd met petroleum. Dit was een groot succes, tenzij je het in de fik steken van zijn rechtermouw als geen succes beschouwd.

Als je terugkijkt op de bijna 300 DBZ afleveringen en nadenkt over het plot dan krab je jezelf onvermijdelijk achter de oren. Elke ark volgde dezelfde lijn:

  • Goku is vrolijk met z’n familie en z’n zeurende vrouw
  • Een alien komt zijn geluk verstoren en slaat Goku in elkaar
  • Goku gaat trainen
  • Goku (en anderen) vecht(en) met de alien
  • Anderen verliezen maar Goku vecht door met de alien
  • Goku praat met de alien over vechten. De alien lacht op arrogante wijze.
  • Ze praten en vechten wat meer
  • Goku heeft een doorbraak die z’n haar van kleur doet veranderen
  • Goku laadt z’n aanval op
  • Goku verslaat alien
  • Herhaal.

Echt, GTST heeft nog een betere plotlijn. Toch heb ik de hele serie verslonden en heb ik zelfs Dragonball GT semi-serieus gekeken. Hoezo dat? Ik zou kunnen zeggen dat de serie gewoon gaaf is en dat elke jongen wel energieballen uit zijn handen wil schieten of wilt kunnen vliegen. Maar ik denk dat er een volledigere manier is om de Sayan-liefde van DBZ-fanboys te verklaren. Namelijk: Dragonball Z is een hapbare vorm van Nietzsche’s übermensch filosofie.

Nietzsche vond dat God dood was en dat de mensheid een doel moest vinden dat los stond van God. Nietzsche’s stokpaardje hierin was de übermensch: de mens die zijn eigen zwakheden oversteeg, die elke dag streefde naar superioriteit en uit deze superioriteit zijn levensvreugde haalde. Van alle mensen komen Duitsers, dat hardwerkende volk, het dichtst bij deze Nietzscheaanse superioriteit, wat verklaart waarom Mülisch zo wanstaltig een connectie tussen Hitler en Nietzsche probeerde te leggen.

Probleem is dat Nietzsche’s boeken, hoewel bijzonder, absoluut geen massaproduct zijn. Je gaat Nietzsche niet voor je lol tijdens de zomervakantie op de camping lezen. Hij is een Brahmin en ondanks z’n bombastische taalgebruik ontkomt hij niet aan z’n Brahmin-stijl. Mensen willen geen ingewikkelde Brahmin gedachten horen. Ze willen een verhaal.

Dragonball Z is dat verhaal. Om Brahmin-filosofie naar massa-consumptie te vertalen is het essentieel om een goede kunstenaar te hebben. De bijbel had Michelangelo en Da Vinci. De progressieven hebben Banksy en Beyonce. Nietzsche heeft Wagner en DBZ. De makkelijkste manier om dat uit te leggen is om onderstaande clips tegelijk aan te zetten: combineer het geluid van Wagner met het beeld van transformerende Goku en je ziet wat ik bedoel.

Ik heb geen idee of de bedenker van DBZ, Akira Toriyama, überhaupt van Nietzsche heeft gehoord. Het maakt niet uit. De paralellen zijn te sterk: Goku voldoet letter voor letter aan Nietzsche’s eisen voor de übermensch. Hij traint hard, vecht hard, komt op voor datgene waar hij in gelooft en hij overstijgt constant de verwachtingen van iedereen om hem heen. Hij heeft het nooit over religie of God – het gevecht is genoeg voor hem. Het is een perfecte representatie van alles wat Nietzsche schreef.

Enige minpunt: van DBZ weten we dat het een cartoon is, een verhaal. Goku bestaat niet en de übermensch evenmin. Nietzsche heeft dat relativeringsvermogen zelf nooit bezeten. Ergo: Nietzsche, de profeet die God net niet kon vermoorden.

Advertisements

The Ultimate Brahmin

enlightenment+pic+2-Alex+Grey

Time to wrap up a couple of loose ends.

In the past couple of posts I’ve discussed the power of the Brahmins, which is to give spiritual meaning to life. We pessimistically pointed out that Brahmins like any human are human, all too human… Their belief systems often suck. Turns out it is pretty difficult to come up with a good set of rules for people to follow which endures over the centuries.

Difficult but not impossible. Some rules DO survive and it seems that without exception they are told in stories. A human society hungers for a stories or myths that give meaning to their lives. The truthfulness of these myths is of relative unimportance; their real power is in the conviction of their believers. It is this power that Brahmin seek to control and direct.

In no way do I condemn the Brahmins’ hunger for power. Like any self-convinced Brahmin I will argue that it is perfectly natural and necessary for Brahmin to assert spiritual dominance. As Jesus said, ‘I am the good shepherd.’ The people need a good shepherd. Nonetheless, the realization of Brahmins as power-seeking individuals does change the way we view contemporary Brahmin: the academics, the philosophers and the social scientists. Whatever their modest claims may be, they are all in essence all trying to be the same thing: to be a prophet…. A task which they are overwhelmingly failing.

For simplicity’s sake we can shove most of the blame on the so-called ‘enlightenment’ philosophers. How deluded we were to think of these people as ‘great thinkers’, when in retrospect they were nothing but power-hungry Brahmin usurpers! One can shortly summarize the work of Rousseau, Voltaire & Locke as follows: ‘Forget about our past Brahmins, listen to me!’ The same goes for pretty much any atheistic Brahmin. False prophets, all of them.

In the end, there is no rejecting of God. Holy scripture is ‘holy’ for a reason – it is intended to transcend mortal shortcomings as much as possible so that generation after generation may reap the rewards from its lessons. Does it really transcend our biology? Probably not, but ultimately that is a question of faith. The bible serves as a red thread throughout mankind’s history to provide a feeling of meaning to our life, which is all we spiritually hunger for.

In my mind any deviation from the collective past script is at best an extremely risky undertaking, at worst a total destruction of everything our ancestors built. None of our ‘enlightened’ philosophers or anyone after them really understood this, with the exception of Nietzsche, the ultimate Brahmin badboy. Nietzsche realized that humanity faces a serious crisis of identity after it kills God, which is why he spent his entire life thinking of a way to overcome God’s death. His solution was the gospel of the übermensch, brought to us through the mouth of Zarathustra. It is no coincidence that Thus Spoke Zarathustra resembles the bible in set-up: it is SUPPOSED to be holy scripture. The Newest Testament, a post-God bible, if you will.

Alas, Nietzsche’s grand vision spread, hit a high watermark and then slowly receded. Nietzsche does not nearly have the historical sticking power as prophets before him, most notably Jesus. Which is not to say Nietzsche wasn’t an absolute genius; it just turns out that even Nietzsche can’t kill God.

So I conclude that mankind is a religious creature (incidentally, slumlord also discusses this). Myth is more important than fact, stories are more important than statistics, theology is more important than philosophy. Traditionally the church takes up the responsibility of providing the people with the right myths, but as we have seen contemporary churches are by and large failing: by forcibly maintaining the status quo they will only temporary slow down the sinking process.

But their priests and bishops are not to be blamed for this. One cannot expect a church hierarchy to survive on an infinite timeline if their Brahmin founding father left loopholes – which is exactly what seems to have happened with Christians (and even more so with Jews, if I interpret Jim correctly). So what does all of this lead us to?

It leads us to the grand conclusion: with the failure of Nietzsche mankind now needs a new prophet. Jesus 2.0. The next ultimate Brahmin, so to say. Candidates will have a tough time especially as modernity has grown suspicious of so-called ‘miracles’. Jesus convinced us he could walk over water, heal the sick and come back from the dead. Contemporary prophets will probably not get away with that. Nonetheless, plenty of candidates to go around. Joseph Smith seems to do pretty well in the US. Vissarion also tries his best. Off course Mohammed is making a big comeback as well. NRx insiders naturally point towards Mencius Moldbug, who himself points towards Thomas Carlyle.

Probably it is way too early to speak in terms of possible prophets – the whole prophet thing is ultimately one huge black swan event. History will only in retrospect tell us the answer.

Nietzsche – de Elitair

jonge nietzsche

Ik heb de laatste weken een obsessie voor Nietzsche ontwikkeld. Zo slim die man! Het is maar goed dat hij algemeen beschouwd wordt als de enige filosoof die sinds de Grieken nog een enigszins nuttige bijdrage heeft geleverd aan de Westerse filosofie, want ik zou mijn lezer niet durven te vervelen met obscure vreemde vogels. Kuch.

Nietzsche is makkelijker te lezen dan hij is te begrijpen. Zelf is hij van mening dat zijn lezers hun uiterste best moeten doen om hem te begrijpen – hij gaat er in elk van z’n boeken vanuit dat je zijn eerdere boeken hebt gelezen en refereert bijzonder graag naar zichzelf. Als je Nietzsche half probeert te begrijpen dan kan je Nietzsche maar beter niet begrijpen, aldus Nietzsche! Kortom, Nietzsche geilt op zijn denken. Het mag mijn lezers niet verbazen dat ik Nietzsche mag.

Ik zal dus mijn eer betalen aan de besnorde Duitser en pogen hem in mijn eigen woorden te begrijpen en zijn ideeen uit te leggen aan u, mijn weledele lezer. Vandaag: Nietzsche de elitair.

Nietzsche verdeelt de wereld in 2 kampen: de elite (kleine groep) & het plebs (de massa). Hij is hier vrij zwart/wit in en verwijst opnieuw en opnieuw terug naar deze dichotomie in de samenleving.

De elite heeft zich sinds de agrarische revolutie ontwikkeld en behoudt zijn status door uitbuiting van het plebs. Zij zijn de morele stem van de samenleving, zodanig dat we het in onze taal kunnen herleiden. We noemen een goed persoon een ‘nobel’ persoon, maar deze goedheid is puur te herleiden tot de nobiliteit waartoe deze persoon behoort. Nietzsche maakt het argument dat de woorden etymologisch gerelateerd zijn om precies die reden. ‘Goed’ is wat de elite goed noemt, puur omdat zij degenen zijn die de dienst uitmaken in de samenleving. De engelen komen net als de elite van boven.

In dezelfde zin is een ‘schuldgevoel’ slecht omdat de elite het slecht noemt. Het gevoel ‘schuld’ is afgeleid uit de onbetaalde leningen die het plebs open hadden staan bij de elite. Met andere woorden, een schuldgevoel heeft helemaal niks te maken met hogere waarden van moraliteit! Het is puur de extensie van financiele schulden die het plebs maakten – de elite heeft hier het hedendaagse stempel ‘slecht’ op gestampt omdat de elite wederom degenen zijn die de dienst uitmaken in de samenleving! De elite zelf behoeft geen enkel schuldgevoel. Zoals Thucydides zei: the strong take what they will, the weak endure what they must. De elite is niet je vriend.

Nu, het plebs. Het plebs zijn de zwakkeren van samenleving. De valkuil is om te denken dat het plebs onrechtmatig onderdrukt wordt, dat ze smeken om vrijheid! Nee nee nee, ‘recht’ en ‘vrijheid’ zijn ideeen die bedacht zijn door de elite, heb je niet lopen opletten?

De zwakken zijn een mismaakt zooitje mensen dat door de elite in toom MOET worden gehouden mits ze de balans van de samenleving willen bewaren. De zwakken herbergen een diepe haat jegens de elite: Nietzsche noemt dit ‘ressentiment’. Het lijkt op resentment maar is het -net- niet. Ressentiment is een complexe emotie die bestaat uit afgunst, jaloezie, haat en aggressie. De zwakkeren willen deel worden van de elite maar haten tegelijkertijd alles waar de elite voor staat. Ze haten alles dat goed is, want dat is door de elite bedacht. Ze hemelen alles op dat slecht is, want dat is hoe zij zelf zijn bestempeld. Het plebs is niet je vriend.