Category Archives: Narcisme

Het narcisme van de massa

We hebben met z’n allen een fout gemaakt.

Geen grove fout ofzo. Hij staat in een boekje dat je waarschijnlijk nog nooit gezien hebt: de DSM 4, ofwel de Diagnostic Statistic Manual of Mental Disorders, ofwel het handboek voor wat normaal en wat abnormaal gedrag is. We hebben het over narcisme.

We denken allemaal dat we geen narcisten zijn.

Mensen vergissen zich in de DSM diagnostiek omdat die specifiek zegt dat je ‘delusies van grootheid’ moet hebben. “Oh dat heb ik niet” zeggen we en we gaan verder met ons leven. In werkelijkheid maken we deel uit van de meest narcistische generaties in eeuwen. Álles staat in het teken van ons ego, alles wat we doen hangen we op aan een niet-bestaande identiteit die we hebben gecreeërd.

In de kern is het narcistisch ego de hoofdrolspeler in z’n eigen film. Voor een narcist dient ALLES als extensie van die film: baan, huis, auto, vrienden, kinderen, familie. Alles is een reflectie van de narcist zelf. Een narcist is publiekelijk niet snel van z’n stuk te krijgen want zij kent haar rol en speelt die goed. Maar probeer door te dringen tot wat er onder die rol zit en je merkt tot je schrik er niks is. Een zwart gat. De narcist leeft z’n imago, hij leeft het idee van de identiteit die hij zich over de jaren heeft aangemeten. Maar daaronder zit niks.

Zorg dat je het de narcist niet in z’n gezicht zegt. Niemand zegt hardop tegen de keizer dat hij geen kleren aanheeft.

Narcisme is zo doordrenkt in onze cultuur dat voornamelijk narcisten de hoofdrollen spelen in onze bioscoopfilms. Inwisselbaar voorbeeld zijn de Sherlock Holmes films met Robert Downey Junior. De mindfuck is niet dat Downey’s karakter narcistisch is maar ook z’n doktervriend Jude Law, z’n soort-van-vriendin, z’n antagonist en eigenlijk iedereen in de film. Niemand heeft een echte band met elkaar: alle acteurs spelen een rol die speelt dat ‘ie een betekenisvolle emotionele connectie kan opbouwen. Downey’s Holmes en Law’s Watson zijn vrienden dóór hun narcisme heen: ze gebruiken de vriendschap om zichzelf te bevestigen als hoofdrolspeler in hun eigen film. Zo’n vriendschap heeft onbewust altijd een ongemakkelijke frictie, alsof je samen aan het masturberen bent. Goed, soms is samen masturberen leuker dan alleen masturberen. Maar weer, dat is hetzelfde als tegen de keizer roepen dat het best gaaf van hem is dat hij zo in z’n naakie rond durft te lopen. Wordt niet op prijs gesteld.

((PS: Credit waar credit due: ik heb eerder wel eens gezegd dat ik veel kopieer van anderen (of mooiere proza: ik sta op de schouders van reuzen). De reus die deze post heeft praktisch heeft geschreven is thelastpsychiatrist.com. ))

Advertisements

Je zegt dat je wilt veranderen

change

Je bent ergens in je leven niet tevreden mee. Je wilt veranderen. Je gaat het anders doen, je weet het zeker. Niet vandaag, nee, maar morgen. Of overmorgen. Ergens in de toekomst. Nu komt het niet uit; nu heb je al teveel andere dingen aan je hoofd. Maar morgen, oh zoete toekomstdroom, morgen gaat het anders zijn!

Je zegt dat je wilt veranderen. Ik geloof je niet. Je wilt niet écht veranderen – je wilt zeggen dat je wilt veranderen omdat dat is wat Mensen Met Passie doen. Je imiteert de weinige mensen die daadwerkelijk zijn veranderd omdat je jaloers bent op de validatie die zij krijgen voor hun inzet. Zolang je je maar identificeert met deze positieve energie wordt je zelf ook gevalideerd. Dus vertel je anderen over je plannen om het over een andere boeg te gooien – je vertelt over je business idee, je voornemens te stoppen met roken, je plannen om sportiever te zijn, dat boek dat je op een dag gaat schrijven, het dieet dat je nu toch echt gaat volhouden…. Met gesloten ogen en gelukzalige glimlach ontvang je de aanmoediging van anderen. Tegen de tijd dat de holheid van je woorden duidelijk wordt is men toch allang weer vergeten wat je had gezegd. Bovendien, echt kritisch zullen anderen toch nooit in je gezicht zijn: straks lopen ze jouw validatie voor hún voornemens mis.

Als je echt wou veranderen dan was je al veranderd. Jij wilt niet zelf veranderen – échte verandering behelst de dood van delen van je ego. Een oud deel van je sterft af en daarmee verandert letterlijk de manier waarop je jezelf, anderen en de wereld om je heen interpreteert. Ego-dood is dood-eng. Je ego wilt niet dood. Je ego wilt koste wat koste het status quo behouden. Ik kan daarom met stelligheid beweren: jij wilt niet écht veranderen. Wat je eigenlijk wil is dat je omgeving voor jou veranderd terwijl je ego volledig hetzelfde blijft.

In een notendop is dit waar alle zelf-ontwikkeling marketing op drijft. “Met dit ene geheim zul je NOOIT meer afgewezen worden!” De boodschap is hier niet dat jij verandert; de boodschap is dat je je omgeving middels dit ene geheim zodanig beïnvloedt dat jij niet hoeft te veranderen.

We zijn verslaafd aan datgene wat ons bekend is. Ons ego wilt geen geluk; ons ego wilt als een klein kind in zijn comfort zone blijven. Om op diep niveau te veranderen moet je dat kleine kind met een steen doodslaan en erop vertrouwen dat hij/zij reïncarneert als een volwassener persoon. Als dat je te radicaal in de oren klinkt heb ik nieuws voor je: je wilt niet veranderen.