Category Archives: De Elite

Educatie voor een nieuwe Elite

Schoolklas19473

Achter de schermen wordt semi-hard gewerkt aan een vervanging voor deze kreppie format van een blog. Ik kan nog niks weggeven(!), behalve dat één van de ondertitels die ik overwoog de titel van deze blogpost is: educatie voor een nieuwe elite. Hoogstwaarschijnlijk wordt dit niet de uiteindelijke ondertitel, edoch valt hier genoeg over te zeggen om er op zijn minst een blogpost aan te wijden.

Hoezo educatie voor een nieuwe elite? Wat is mis met de oude educatie voor de elite?

Overall is ons educatiesysteem een gesystematiseerde clusterfuck. In ieder geval voorzoverre de intentie van educatie is om mensen voor zichzelf te leren denken: studenten met een universitair diploma zijn geenszins indivuele denkers. Integendeel, hedendaagse studenten zijn VCR recorders die klakkeloos de tape naspelen die de professor ze heeft gegeven. Het is treurig hoe nauwkeurig de mening van de hedendaagse ‘vrijdenkende student’ tot in de puntjes te voorspellen is.

De massaproductie van onze educatie is niet per se slecht. Misschien is ons educatiesysteem een heel goed massaproduct? Misschien overschatten we de waarde van individueel denken en gaat er aan het einde van de dag weinig boven een degelijke indoctrinatie middels de schoolbanken? Sterker nog: is het punt van educatie niet gewoon indoctrinatie? Dit zijn allemaal valide punten, maar we kunnen wel degelijk een aantal cruciale problemen met de huidige educatie aankaarten.

Het meest in het oog springende punt is dat huidige educatie voor de elite tegen de elite werkt. Universiteiten zijn van oudsher plekken waar de elite bijeenkomt en leert over de werking van de samenleving alsmede de rol van de elite daarin. Privé-universiteiten waren prestigieus precies omdat niet iedereen erin kwam; het waren als feestjes waar je een uitnodiging voor moest krijgen. De aristocratie hield zichzelf in stand door haar eigen stand te onderwijzen en onderlinge netwerken te creeëren. Hedendaagse educatie werkt echter precies het tegenovergesteld: niet de elite maar de massa wordt omhoog gehemeld. Het is slachtoffer politiek op alle fronten; de onderdrukte vrouw, de onderdrukte minderheden, de onderdrukte travestieten, de onderdrukte armen… De elite wordt daarentegen weggezet als een groep uitzuigers die maar beter z’n privilege incheckt! Groepen die elite signalen afgeven, zoals ‘kakkers’, verliezen landelijk hun ideologische idealen – voorlopig teren ze nog puur op de status die ‘elite’ met zich meebrengt, maar status zonder verantwoording kan niet lang duren. Deze elite zal vallen onder het huidige educatiesysteem.

Er zijn echter nog weinig tot geen alternatieven op dit moment. Moldbug –wie anders- was de eerste die met het idee van de Antiversiteit op de proppen kwam: een opleidingsinstituut dat met de bulldozer van waarheid over de leugens van de universiteit heen walst. Maar dit is iets voor de toekomst en bestaat vandaag de dag alleen nog in wat oude boeken en losse blogs, zoals degene die u nu leest.

Voor nu moeten we het hiermee doen. Dat is prima. Een reis van 1000 mijl begint met de eerste stap. Beschouw dit als zo’n stap. Hier leren we opnieuw en ditmaal goed te denken.

Advertisements

Nietzsche – de Elitair

jonge nietzsche

Ik heb de laatste weken een obsessie voor Nietzsche ontwikkeld. Zo slim die man! Het is maar goed dat hij algemeen beschouwd wordt als de enige filosoof die sinds de Grieken nog een enigszins nuttige bijdrage heeft geleverd aan de Westerse filosofie, want ik zou mijn lezer niet durven te vervelen met obscure vreemde vogels. Kuch.

Nietzsche is makkelijker te lezen dan hij is te begrijpen. Zelf is hij van mening dat zijn lezers hun uiterste best moeten doen om hem te begrijpen – hij gaat er in elk van z’n boeken vanuit dat je zijn eerdere boeken hebt gelezen en refereert bijzonder graag naar zichzelf. Als je Nietzsche half probeert te begrijpen dan kan je Nietzsche maar beter niet begrijpen, aldus Nietzsche! Kortom, Nietzsche geilt op zijn denken. Het mag mijn lezers niet verbazen dat ik Nietzsche mag.

Ik zal dus mijn eer betalen aan de besnorde Duitser en pogen hem in mijn eigen woorden te begrijpen en zijn ideeen uit te leggen aan u, mijn weledele lezer. Vandaag: Nietzsche de elitair.

Nietzsche verdeelt de wereld in 2 kampen: de elite (kleine groep) & het plebs (de massa). Hij is hier vrij zwart/wit in en verwijst opnieuw en opnieuw terug naar deze dichotomie in de samenleving.

De elite heeft zich sinds de agrarische revolutie ontwikkeld en behoudt zijn status door uitbuiting van het plebs. Zij zijn de morele stem van de samenleving, zodanig dat we het in onze taal kunnen herleiden. We noemen een goed persoon een ‘nobel’ persoon, maar deze goedheid is puur te herleiden tot de nobiliteit waartoe deze persoon behoort. Nietzsche maakt het argument dat de woorden etymologisch gerelateerd zijn om precies die reden. ‘Goed’ is wat de elite goed noemt, puur omdat zij degenen zijn die de dienst uitmaken in de samenleving. De engelen komen net als de elite van boven.

In dezelfde zin is een ‘schuldgevoel’ slecht omdat de elite het slecht noemt. Het gevoel ‘schuld’ is afgeleid uit de onbetaalde leningen die het plebs open hadden staan bij de elite. Met andere woorden, een schuldgevoel heeft helemaal niks te maken met hogere waarden van moraliteit! Het is puur de extensie van financiele schulden die het plebs maakten – de elite heeft hier het hedendaagse stempel ‘slecht’ op gestampt omdat de elite wederom degenen zijn die de dienst uitmaken in de samenleving! De elite zelf behoeft geen enkel schuldgevoel. Zoals Thucydides zei: the strong take what they will, the weak endure what they must. De elite is niet je vriend.

Nu, het plebs. Het plebs zijn de zwakkeren van samenleving. De valkuil is om te denken dat het plebs onrechtmatig onderdrukt wordt, dat ze smeken om vrijheid! Nee nee nee, ‘recht’ en ‘vrijheid’ zijn ideeen die bedacht zijn door de elite, heb je niet lopen opletten?

De zwakken zijn een mismaakt zooitje mensen dat door de elite in toom MOET worden gehouden mits ze de balans van de samenleving willen bewaren. De zwakken herbergen een diepe haat jegens de elite: Nietzsche noemt dit ‘ressentiment’. Het lijkt op resentment maar is het -net- niet. Ressentiment is een complexe emotie die bestaat uit afgunst, jaloezie, haat en aggressie. De zwakkeren willen deel worden van de elite maar haten tegelijkertijd alles waar de elite voor staat. Ze haten alles dat goed is, want dat is door de elite bedacht. Ze hemelen alles op dat slecht is, want dat is hoe zij zelf zijn bestempeld. Het plebs is niet je vriend.