Dragonball Z is Nietzsche voor de massa

threads_of_fate_ch_3__goku_x_reader_x_vegeta__by_purebloodprincess09-d8r7tcs

Zoals elke gezonde testosteron-gevulde tiener zat ik vroeger met grote ogen de avonturen van Goku en co te kijken. Holy shit dat was gaaf. Ik heb meerdere malen zelf geprobeerd de Kamehameha te doen. Geen succes. Een vriend heeft het ook een keer geprobeerd met petroleum. Dit was een groot succes, tenzij je het in de fik steken van zijn rechtermouw als geen succes beschouwd.

Als je terugkijkt op de bijna 300 DBZ afleveringen en nadenkt over het plot dan krab je jezelf onvermijdelijk achter de oren. Elke ark volgde dezelfde lijn:

  • Goku is vrolijk met z’n familie en z’n zeurende vrouw
  • Een alien komt zijn geluk verstoren en slaat Goku in elkaar
  • Goku gaat trainen
  • Goku (en anderen) vecht(en) met de alien
  • Anderen verliezen maar Goku vecht door met de alien
  • Goku praat met de alien over vechten. De alien lacht op arrogante wijze.
  • Ze praten en vechten wat meer
  • Goku heeft een doorbraak die z’n haar van kleur doet veranderen
  • Goku laadt z’n aanval op
  • Goku verslaat alien
  • Herhaal.

Echt, GTST heeft nog een betere plotlijn. Toch heb ik de hele serie verslonden en heb ik zelfs Dragonball GT semi-serieus gekeken. Hoezo dat? Ik zou kunnen zeggen dat de serie gewoon gaaf is en dat elke jongen wel energieballen uit zijn handen wil schieten of wilt kunnen vliegen. Maar ik denk dat er een volledigere manier is om de Sayan-liefde van DBZ-fanboys te verklaren. Namelijk: Dragonball Z is een hapbare vorm van Nietzsche’s übermensch filosofie.

Nietzsche vond dat God dood was en dat de mensheid een doel moest vinden dat los stond van God. Nietzsche’s stokpaardje hierin was de übermensch: de mens die zijn eigen zwakheden oversteeg, die elke dag streefde naar superioriteit en uit deze superioriteit zijn levensvreugde haalde. Van alle mensen komen Duitsers, dat hardwerkende volk, het dichtst bij deze Nietzscheaanse superioriteit, wat verklaart waarom Mülisch zo wanstaltig een connectie tussen Hitler en Nietzsche probeerde te leggen.

Probleem is dat Nietzsche’s boeken, hoewel bijzonder, absoluut geen massaproduct zijn. Je gaat Nietzsche niet voor je lol tijdens de zomervakantie op de camping lezen. Hij is een Brahmin en ondanks z’n bombastische taalgebruik ontkomt hij niet aan z’n Brahmin-stijl. Mensen willen geen ingewikkelde Brahmin gedachten horen. Ze willen een verhaal.

Dragonball Z is dat verhaal. Om Brahmin-filosofie naar massa-consumptie te vertalen is het essentieel om een goede kunstenaar te hebben. De bijbel had Michelangelo en Da Vinci. De progressieven hebben Banksy en Beyonce. Nietzsche heeft Wagner en DBZ. De makkelijkste manier om dat uit te leggen is om onderstaande clips tegelijk aan te zetten: combineer het geluid van Wagner met het beeld van transformerende Goku en je ziet wat ik bedoel.

Ik heb geen idee of de bedenker van DBZ, Akira Toriyama, überhaupt van Nietzsche heeft gehoord. Het maakt niet uit. De paralellen zijn te sterk: Goku voldoet letter voor letter aan Nietzsche’s eisen voor de übermensch. Hij traint hard, vecht hard, komt op voor datgene waar hij in gelooft en hij overstijgt constant de verwachtingen van iedereen om hem heen. Hij heeft het nooit over religie of God – het gevecht is genoeg voor hem. Het is een perfecte representatie van alles wat Nietzsche schreef.

Enige minpunt: van DBZ weten we dat het een cartoon is, een verhaal. Goku bestaat niet en de übermensch evenmin. Nietzsche heeft dat relativeringsvermogen zelf nooit bezeten. Ergo: Nietzsche, de profeet die God net niet kon vermoorden.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s