Nietzsche – de Elitair

jonge nietzsche

Ik heb de laatste weken een obsessie voor Nietzsche ontwikkeld. Zo slim die man! Het is maar goed dat hij algemeen beschouwd wordt als de enige filosoof die sinds de Grieken nog een enigszins nuttige bijdrage heeft geleverd aan de Westerse filosofie, want ik zou mijn lezer niet durven te vervelen met obscure vreemde vogels. Kuch.

Nietzsche is makkelijker te lezen dan hij is te begrijpen. Zelf is hij van mening dat zijn lezers hun uiterste best moeten doen om hem te begrijpen – hij gaat er in elk van z’n boeken vanuit dat je zijn eerdere boeken hebt gelezen en refereert bijzonder graag naar zichzelf. Als je Nietzsche half probeert te begrijpen dan kan je Nietzsche maar beter niet begrijpen, aldus Nietzsche! Kortom, Nietzsche geilt op zijn denken. Het mag mijn lezers niet verbazen dat ik Nietzsche mag.

Ik zal dus mijn eer betalen aan de besnorde Duitser en pogen hem in mijn eigen woorden te begrijpen en zijn ideeen uit te leggen aan u, mijn weledele lezer. Vandaag: Nietzsche de elitair.

Nietzsche verdeelt de wereld in 2 kampen: de elite (kleine groep) & het plebs (de massa). Hij is hier vrij zwart/wit in en verwijst opnieuw en opnieuw terug naar deze dichotomie in de samenleving.

De elite heeft zich sinds de agrarische revolutie ontwikkeld en behoudt zijn status door uitbuiting van het plebs. Zij zijn de morele stem van de samenleving, zodanig dat we het in onze taal kunnen herleiden. We noemen een goed persoon een ‘nobel’ persoon, maar deze goedheid is puur te herleiden tot de nobiliteit waartoe deze persoon behoort. Nietzsche maakt het argument dat de woorden etymologisch gerelateerd zijn om precies die reden. ‘Goed’ is wat de elite goed noemt, puur omdat zij degenen zijn die de dienst uitmaken in de samenleving. De engelen komen net als de elite van boven.

In dezelfde zin is een ‘schuldgevoel’ slecht omdat de elite het slecht noemt. Het gevoel ‘schuld’ is afgeleid uit de onbetaalde leningen die het plebs open hadden staan bij de elite. Met andere woorden, een schuldgevoel heeft helemaal niks te maken met hogere waarden van moraliteit! Het is puur de extensie van financiele schulden die het plebs maakten – de elite heeft hier het hedendaagse stempel ‘slecht’ op gestampt omdat de elite wederom degenen zijn die de dienst uitmaken in de samenleving! De elite zelf behoeft geen enkel schuldgevoel. Zoals Thucydides zei: the strong take what they will, the weak endure what they must. De elite is niet je vriend.

Nu, het plebs. Het plebs zijn de zwakkeren van samenleving. De valkuil is om te denken dat het plebs onrechtmatig onderdrukt wordt, dat ze smeken om vrijheid! Nee nee nee, ‘recht’ en ‘vrijheid’ zijn ideeen die bedacht zijn door de elite, heb je niet lopen opletten?

De zwakken zijn een mismaakt zooitje mensen dat door de elite in toom MOET worden gehouden mits ze de balans van de samenleving willen bewaren. De zwakken herbergen een diepe haat jegens de elite: Nietzsche noemt dit ‘ressentiment’. Het lijkt op resentment maar is het -net- niet. Ressentiment is een complexe emotie die bestaat uit afgunst, jaloezie, haat en aggressie. De zwakkeren willen deel worden van de elite maar haten tegelijkertijd alles waar de elite voor staat. Ze haten alles dat goed is, want dat is door de elite bedacht. Ze hemelen alles op dat slecht is, want dat is hoe zij zelf zijn bestempeld. Het plebs is niet je vriend.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s