Stress & God

Lang, lang geleden, voordat ik een blog had, typte ik al mijn gedachten uit op een typemachine.

Brother AX-410
Op een Brother AX-410

Op een dag had ik een plank vol met schrijfsels en besefte ik dat ik genoeg voor mezelf had geschreven. Toen ben ik deze blog gestart.

Een blog is fijn omdat het je dwingt begrijpelijke lappen tekst voor je lezers te schrijven: orden je gedachten op papier en je ordent je gedachten in je hoofd. Het nadeel is dat je makkelijker een bitch voor validatie wordt – iedereen is een junkie voor likes. Op een typemachine hoef je op niemand behalve jezelf indruk te maken. Ook mis je de stream of consciousness die zo lekker kan lopen als je geen coherent verhaal hoeft te typen.

Deze post schrijf ik in de eerste plaats aan mezelf, alsof ik weer achter de typemachine zit. Ik moet even een stream of consciousness kwijt. Excuses als ik moeilijk te volgen ben.

Leven zit vol met onoplosbare paradoxen. NEE we kunnen die paradoxen niet oplossen. De meeste mensen kan dit uberhaupt niet veel interesseren; komt een moeilijke levensvraag op hun pad dan grijpen ze terug op de leugens die hun vroeger verteld zijn. Verder doen ze er niet zo moeilijk over. Interessant: naarmate een man ouder wordt begint hij vaak steeds meer te twijfelen aan deze leugens en krijgt hij behoefte naar een ‘diepere betekenis’. Dit eindigt zelden goed.

Nu, als je vanaf jonge leeftijd daadwerkelijk hard gaat nadenken over de levensvragen kom je op een gegeven moment uit op een accepteerbaar antwoord voor de onoplosbare paradoxen. Wat je accepteerbaar vindt hangt af van je standaard. Zelfmoord is een valide antwoord. Maar zelfmoord ligt niet echt in mijn natuur en dus is het niet mijn antwoord.

Het ding van een paradox is dat er 2 onoplosbare krachten aan ten grondslag liggen. Yin en Yang. Licht en Donker. Nergens een fuck om geven en leven met passie (de paradox van game!). Goed en Kwaad. Het antwoord voor het leven is ook in termen van zo’n paradox te geven: God & Stress. Aan het einde van de dag zijn dit de enige 2 zaken die tellen.

God = de poging van de mens om iets te bevatten dat groter is dan onszelf. God geeft betekenis aan ons bestaan, geeft een reden om een beschaving te bouwen en te onderhouden alsmede om kunst te produceren. God is onze inspiratiebron om een Goed Mens te zijn.

Stress = Ons falen, onze zonde, onze menselijkheid. Human, all too human, lamenteert Nietzsche. Stress is de bal van paralyserende emoties die we ervaren: onze agressie, onze angst, onze schaamte, onze seksuele driften, ons onvermogen boven onze dierlijkheid uit te stijgen. Stress is de wetenschap dat we een zak van vlees en bloed zijn die op een dag uit elkaar zal vallen.

Beiden zijn nodig voor een gelukkig leven. De persoon die beide krachten weet te bundelen is een persoon die een gelukkig leven leidt, zowel als goed mens en als vleeszak.

NB: Ik heb deze post alsnog geproefleest. Ijdelheid kent geen tijd.

2000px-Yin_yang.svg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s