Monthly Archives: September 2015

Alf’s Vuistregels om Mensen in te schatten

Tijd om met wat gezond verstand een bijzonder nuttige les in psychologie en sociologie te leren die je nooit maar dan ook nooit in een universitaire opleiding psychologie of sociologie zou leren.

Bij deze presenteer ik Alf’s inventarisatie van de gemiddelde mensen volgens etniciteit.

DISCLAIMER:
Gemiddeld = gemiddeld. Letterlijk ‘in het midden’, dus met outliers aan de randen. Gemiddeld = het overgrote merendeel van de groep, als we de bell curve in ons achterhoofd houden gaat dat dus om 69% tot 95% van de bevolking (1 tot 2 standaard-deviaties).

Algemeen
– De gemiddelde mens is dom en kortzichtig. Dit is universeel.

– de gemiddelde mens is de massa-mens. Praktisch elk volk heeft een grote domme massa maar ook een kleine elite die daar boven uit steekt.

Caucasiers
– Caucasiers zijn hardwerkende mensen die assertief zijn als het nodig is. Blanke man heeft Westerse beschaving en daarmee de gehele moderniteit opgebouwd. Duitsers werken het hardst van allemaal – zelfs na 2 verloren wereldoorlogen bouwen die mensen een van de sterkste landen in de wereld op. Ze kunnen het niet helpen.

– Mediteraanse volkeren zijn als caucasiers maar dan luier en corrupter.

Arabieren
– Arabieren hebben een no-nonsense houding die ik mag. Ze zijn echter gesloten in hun houding, zijn gemiddeld wat dommer en hebben Islam als stupide religie.

Afrikanen
– Afrikanen zijn emotioneler en luidruchtiger. Ze hechten veel waarde aan displays van alfa en hebben slechte impulscontrole. Ze zijn niet slim noch erg betrouwbaar. Wel zijn ze veel meer in touch met hun lichaam dan bijvoorbeeld blanken.

Joden
– Ik ken niet erg veel Joden, maar op basis van wat ik heb gezien lijken het me slimme en verbaal sterke mensen. Mijn indruk is dat ze wat subversief in hun natuur zijn.

Aziaten
– Aziaten en dan vooral Chinezen & Japanners zijn harde en intelligente werkers. Ze zijn van nature wel zodanig onderdanig dat ze me persoonlijk meestal niet erg interesseren. Op internationaal vlak echter veel respect voor hun ‘kill with politeness’ strategie.

Vuistregel voor hedendaagse muzieklyrics

Moderne muziek in een notendop: goede diversiteit aan beats, verschrikkelijke lyrics.

Vuistregel voor hedendaagse muzieklyrics:

  • Vervang ‘love’ met ‘sex’.
  • Vervang ‘my heart’ met ‘my penis’ of ‘my vagina’

(perfect voorbeeld: lekker nummer, jammer dat de lyrics rationalisaties van een slet zijn)

Alles en Niks

Ik heb iedere dag op zijn minst 1 goed idee voor deze blog. Het probleem met inspiratie is alleen dat het in het moment briljant voelt en dat het een uur later alweer een halfslachtig kutidee lijkt. Belangrijk dus om direct met je ingevingen aan de slag te gaan, anders komt er niks van. Uitstel afstel enzo.

Tegelijkertijd maakt het mij niet bijzonder veel uit waar ik over schrijf. Ik kan over alles en niks schrijven, beiden onderwerpen waar ik boeken of aforismes over kan schrijven. Het kan me niks bommen. Wil je het hebben over alfa? Sure, we hebben het over alfa. Kijk Casablanca, Humphrey Bogart is Alfa.

Casablanca is overigens gave film.

Volgende onderwerp: de langzame ondergang van de Westerse samenleving. Voor de meeste Nederlanders nu nog volledig buiten hun realiteit, maar dat zal niet voor eeuwig zijn. Laat ze voor nu content zijn om te klagen over Sinterklaas, de regering en Griekenland. Geef het volk iets om zich mee bezig te houden – brood & spelen, de Romeinen wisten het al. Ondertussen houden hen die het interesseert zich bezig met een geloofssysteem dat een betere representatie van de realiteit geeft. Deze man geeft een sterk voorbeeld. Interessante punten om over na te denken:

  • Communisme, niet fascisme is het grootste kwaad van de 21e eeuw.
  • Darwinisme leidt tot een aantal onvermijdelijke conclusies; beter leer je mensen de principes van darwinisme aan en laat je ze zelf de conclusies trekken.
  • Marie Curie heeft totaal onverdiend de nobel prijs gewonnen.

Dit laatste punt is interessant dus dit wordt ons laatste onderwerp. Jim schrijft:

“We cannot resume scientific progress until every child is taught to laugh at Marie Curie getting two Nobel prizes for being on a team that made a discovery that would have been unlikely to get one Nobel had the team been all male, nor can we resume the conquest of space till every child is taught to laugh cruelly at Amelia Earhart.”

De voorspelbare reactie van haters is dat Jim een verzuurde sexist is die niet weet waar hij het over heeft. De simpelste counter hiertegen is: beste hater, kan jij mij dan wel over het werk van Marie Curie vertellen en waarom dat nobelprijswaardig is? Ik dacht het al niet. Dit betekent niet dat Jim per definitie gelijk heeft, maar het moet je al wel vraagtekens doen zetten bij het narratief dat je bijzonder klakkeloos napraat.

Uiteindelijk komt het erop neer welke mensen we de status van profeten toedienen, aka welke mensen we vertrouwen en welke niet. Ik vertrouw Jim in deze kwestie – hij komt mij als intimiderend slim over.

Goed hebben we nog een laatste onderwerp? Nee. Het laatste onderwerp is dat ik ga douchen. Ik stink.

Het Overton Raam

In de categorie ‘fundamentele principes die je helder leren denken’, vandaag het Overton raam. Wiki heeft geen Nederlandse versie van Overton, dus bij deze mijn vertaling van de Engelse definitie:

Het overton raam is de reikwijdte van ideeen die de massa accepteert.

Met andere woorden, het Overton raam bepaalt wat we politiek correct vinden en indirect wat we incorrect vinden (datgene dat we verzwijgen). Honderdduizenden vluchtelingen huisvesting & sociale zekerheid bieden past volledig in het Overton raam van 2015. Het idee om deze mensen neer te schieten als ze illegaal de grens oversteken is daarentegen een Overton faux pas.

Statistisch gezien is de kans dat het Overton raam precies goed is in de zin dat het accuraat de realiteit omschrijft nihil – 20e eeuw geschiedenis geeft ons in ieder geval weinig hoop. Veel realistischer is dat het Overton raam verschuift met de politieke en intellectuele elite in samenwerking met de media om de massa in check te houden. Niks is zo effectief en dociel als een massa die zichzelf censureert zodra het ‘gevaarlijke’ gedachten gaat denken.

Het huidige Overton raam is schrikwekkend ver naar links verschoven; wat 100 tot 50 jaar geleden nog als hevig links werd beschouwd (zorgstaat / homo-huwelijk / open immigratie / 50%+ inkomstenbelasting / EU/ feminisme) is vandaag de dag de norm. De massa beweegt gehoorzaam mee. Ctulhu blijft naar links zwemmen.

De Europese immigratie-tsunami

immigrants
via http://socialpathology.blogspot.nl/2015/09/picture-du-jour.html

Ik heb eerder aangegeven dat de muren die ons scheiden van de barbaren nog ver weg liggen – grofweg in de mediterane zee en de Balkan landen. Blijkbaar was dat een positieve inschatting. De EU importeert steden aan vluchtelingen in de delusie dat deze mensen onze vrienden zullen worden. We hebben effectief de poorten voor de barbaren opengegooid.

Er valt hier van alles over te zeggen; in de eerste plaats zijn mijn meeste lezers gesatureerd met progressieve media en hebben ze zodoende allerlei twijfels bij mijn denkwijzes, laat staan mijn gebruik van het woord barbaren. Fair enough. Voor nu zullen deze 3 artikelen voldoen:

http://www.henrydampier.com/2015/09/the-european-refugee-crisis-is-funny/

http://blog.jim.com/culture/the-great-cuckolding/

https://bloodyshovel.wordpress.com/2015/09/04/let-the-syrians-in/

Ik Meen Het

Holy shit wat een bazennummer. Kijk eerst de clip af en lees dan verder.

Klaar? Ok.

Met de dood van het Westers intellectuele denkgoed zien we tegelijkertijd een dood in de kwaliteit van hedendaagse artiesten. Een kunstenaar is immers afhankelijk van de spirituele elite voor inspiratie. Ik heb hier al eerder over geschreven en blijkbaar zit ik op 1 lijn met Nietzsche:

“Let us, first of all, eliminate the artists: they do not stand nearly independently enough against the world and against the world for their changing valuations to deserve attention in themselves! They have at all times been valets of some morality, philosophy, or religion; quite apart from the fact that they have unfortunately often been all-too-pliable courtiers of their own followers and patrons, and cunning flatterers of ancient or newly arrived powers. They always need at the very least protection, a prop, an established authority: artist never stand apart; standing alone is contrary to their deepest instincts.”
– Nietzsche in Genealogy of Morals

Als ik Nietzsche lees hoor ik automatisch bombastische muziek a la Ride of the Valkyries in m’n hoofd. Maar ik dwaal af.

Het is erg fijn als artiesten hier -deels- onderuit komen. “I mean it” van G-Eazy is zo’n voorbeeld; zowel de muziek, de lyrics als de clip vind ik fantastisch. Tijd om klassikaal een gedicht te bespreken dit geslaagde stukje kunst te analyseren. Eerst de muziek, dan de clip.

First things first: dit nummer is alfa als fuck. De beat is op zichzelf al dominant en samen met de lyrics is het een grand slam van alfa coolheid.

(Biggest monkey van Chef Special heeft datzelfde effect:)

G-eazy is volgens z’n tekst niet mee te fucken; als hij zegt dat hij iets gaat doen dan DOET hij het ook. Geld, macht, je vriendin, het maakt hem geen fuck uit. In zijn stem hoor je de convictie van een man die congruent is; G-Eazy is geen Vanilla Ice. G-Eazy begrijpt het spel.

Je leest dit begrip ook terug in de nuance van z’n verses:
She calls me, I screen it, I’m only fuckin’ if it’s convenient
You lie on pussy, that’s weak shit, we pass pussy ’round, that’s G shit

Natural Game confirmed.

Natuurlijke alfa heeft een aantrekkingskracht op mensen. Nu, omdat iets alfa is betekent nog niet dat het goede kunst is. Dit is het probleem met veel artiesten en vooral rappers: ja, je neukt veel bitches, je stackt die doekoe en alle mannen zijn jaloers op je. What else?

G-Eazy doet net zo hard mee aan deze stoerdoenerij. Andere rappers zijn fakers? Check. Haters be hating? Check. Hij neukt je vriendin en er is niks dat je daar aan kan doen? Check.

De magie van dit nummer is gelukkig dat hij aan het stoerdoen is met een knipoog. “If I ever said I’m never scared I mean it” – dat is alleen waar als je een sociopaat bent. Je wilt geen sociopaat zijn. G-eazy overdrijft. Het is een subtiele intonatie dat je het allemaal niet zo serieus moet nemen.

Deze dubbele bodem wordt helemaal duidelijk als we naar de clip gaan kijken, wat een kunstwerk op zich is. Maar dat is weer voor een volgende post.

Nietzsche – de Elitair

jonge nietzsche

Ik heb de laatste weken een obsessie voor Nietzsche ontwikkeld. Zo slim die man! Het is maar goed dat hij algemeen beschouwd wordt als de enige filosoof die sinds de Grieken nog een enigszins nuttige bijdrage heeft geleverd aan de Westerse filosofie, want ik zou mijn lezer niet durven te vervelen met obscure vreemde vogels. Kuch.

Nietzsche is makkelijker te lezen dan hij is te begrijpen. Zelf is hij van mening dat zijn lezers hun uiterste best moeten doen om hem te begrijpen – hij gaat er in elk van z’n boeken vanuit dat je zijn eerdere boeken hebt gelezen en refereert bijzonder graag naar zichzelf. Als je Nietzsche half probeert te begrijpen dan kan je Nietzsche maar beter niet begrijpen, aldus Nietzsche! Kortom, Nietzsche geilt op zijn denken. Het mag mijn lezers niet verbazen dat ik Nietzsche mag.

Ik zal dus mijn eer betalen aan de besnorde Duitser en pogen hem in mijn eigen woorden te begrijpen en zijn ideeen uit te leggen aan u, mijn weledele lezer. Vandaag: Nietzsche de elitair.

Nietzsche verdeelt de wereld in 2 kampen: de elite (kleine groep) & het plebs (de massa). Hij is hier vrij zwart/wit in en verwijst opnieuw en opnieuw terug naar deze dichotomie in de samenleving.

De elite heeft zich sinds de agrarische revolutie ontwikkeld en behoudt zijn status door uitbuiting van het plebs. Zij zijn de morele stem van de samenleving, zodanig dat we het in onze taal kunnen herleiden. We noemen een goed persoon een ‘nobel’ persoon, maar deze goedheid is puur te herleiden tot de nobiliteit waartoe deze persoon behoort. Nietzsche maakt het argument dat de woorden etymologisch gerelateerd zijn om precies die reden. ‘Goed’ is wat de elite goed noemt, puur omdat zij degenen zijn die de dienst uitmaken in de samenleving. De engelen komen net als de elite van boven.

In dezelfde zin is een ‘schuldgevoel’ slecht omdat de elite het slecht noemt. Het gevoel ‘schuld’ is afgeleid uit de onbetaalde leningen die het plebs open hadden staan bij de elite. Met andere woorden, een schuldgevoel heeft helemaal niks te maken met hogere waarden van moraliteit! Het is puur de extensie van financiele schulden die het plebs maakten – de elite heeft hier het hedendaagse stempel ‘slecht’ op gestampt omdat de elite wederom degenen zijn die de dienst uitmaken in de samenleving! De elite zelf behoeft geen enkel schuldgevoel. Zoals Thucydides zei: the strong take what they will, the weak endure what they must. De elite is niet je vriend.

Nu, het plebs. Het plebs zijn de zwakkeren van samenleving. De valkuil is om te denken dat het plebs onrechtmatig onderdrukt wordt, dat ze smeken om vrijheid! Nee nee nee, ‘recht’ en ‘vrijheid’ zijn ideeen die bedacht zijn door de elite, heb je niet lopen opletten?

De zwakken zijn een mismaakt zooitje mensen dat door de elite in toom MOET worden gehouden mits ze de balans van de samenleving willen bewaren. De zwakken herbergen een diepe haat jegens de elite: Nietzsche noemt dit ‘ressentiment’. Het lijkt op resentment maar is het -net- niet. Ressentiment is een complexe emotie die bestaat uit afgunst, jaloezie, haat en aggressie. De zwakkeren willen deel worden van de elite maar haten tegelijkertijd alles waar de elite voor staat. Ze haten alles dat goed is, want dat is door de elite bedacht. Ze hemelen alles op dat slecht is, want dat is hoe zij zelf zijn bestempeld. Het plebs is niet je vriend.

Stress & God

Lang, lang geleden, voordat ik een blog had, typte ik al mijn gedachten uit op een typemachine.

Brother AX-410
Op een Brother AX-410

Op een dag had ik een plank vol met schrijfsels en besefte ik dat ik genoeg voor mezelf had geschreven. Toen ben ik deze blog gestart.

Een blog is fijn omdat het je dwingt begrijpelijke lappen tekst voor je lezers te schrijven: orden je gedachten op papier en je ordent je gedachten in je hoofd. Het nadeel is dat je makkelijker een bitch voor validatie wordt – iedereen is een junkie voor likes. Op een typemachine hoef je op niemand behalve jezelf indruk te maken. Ook mis je de stream of consciousness die zo lekker kan lopen als je geen coherent verhaal hoeft te typen.

Deze post schrijf ik in de eerste plaats aan mezelf, alsof ik weer achter de typemachine zit. Ik moet even een stream of consciousness kwijt. Excuses als ik moeilijk te volgen ben.

Leven zit vol met onoplosbare paradoxen. NEE we kunnen die paradoxen niet oplossen. De meeste mensen kan dit uberhaupt niet veel interesseren; komt een moeilijke levensvraag op hun pad dan grijpen ze terug op de leugens die hun vroeger verteld zijn. Verder doen ze er niet zo moeilijk over. Interessant: naarmate een man ouder wordt begint hij vaak steeds meer te twijfelen aan deze leugens en krijgt hij behoefte naar een ‘diepere betekenis’. Dit eindigt zelden goed.

Nu, als je vanaf jonge leeftijd daadwerkelijk hard gaat nadenken over de levensvragen kom je op een gegeven moment uit op een accepteerbaar antwoord voor de onoplosbare paradoxen. Wat je accepteerbaar vindt hangt af van je standaard. Zelfmoord is een valide antwoord. Maar zelfmoord ligt niet echt in mijn natuur en dus is het niet mijn antwoord.

Het ding van een paradox is dat er 2 onoplosbare krachten aan ten grondslag liggen. Yin en Yang. Licht en Donker. Nergens een fuck om geven en leven met passie (de paradox van game!). Goed en Kwaad. Het antwoord voor het leven is ook in termen van zo’n paradox te geven: God & Stress. Aan het einde van de dag zijn dit de enige 2 zaken die tellen.

God = de poging van de mens om iets te bevatten dat groter is dan onszelf. God geeft betekenis aan ons bestaan, geeft een reden om een beschaving te bouwen en te onderhouden alsmede om kunst te produceren. God is onze inspiratiebron om een Goed Mens te zijn.

Stress = Ons falen, onze zonde, onze menselijkheid. Human, all too human, lamenteert Nietzsche. Stress is de bal van paralyserende emoties die we ervaren: onze agressie, onze angst, onze schaamte, onze seksuele driften, ons onvermogen boven onze dierlijkheid uit te stijgen. Stress is de wetenschap dat we een zak van vlees en bloed zijn die op een dag uit elkaar zal vallen.

Beiden zijn nodig voor een gelukkig leven. De persoon die beide krachten weet te bundelen is een persoon die een gelukkig leven leidt, zowel als goed mens en als vleeszak.

NB: Ik heb deze post alsnog geproefleest. Ijdelheid kent geen tijd.

2000px-Yin_yang.svg