Monthly Archives: August 2015

Over ras

When someone scolds you for “prejudice” they are really saying “don’t trust your brain’s finely-evolved pattern recognition system.”
-Nick Krauser

Soms schrijf ik schokkend omdat ik het leuk vind te shockeren. Soms schrijf ik een waarheid die schokkend is. Soms kom ik er niet onderuit een post te schrijven die shockeert, puur om mijn visie van de waarheid te testen en aan te scherpen. Soms kan ik maar beter to the point komen en schrijven waar ik over wil schrijven.

Het idee dat ras niet verder gaat dan huidskleur en op magische wijze boven de nek ophoudt is stupide. Er is een bibliotheek aan informatie die de biologische verschillen tussen rassen omschrijft (HBD Chick is een goed startpunt voor de geinteresseerden). Maar deze bibliotheek is verstopt in de krochten van het internet – Onze tijdsgeest is 1 van gelijkheid van alle mensen en wee degene die van de partij lijn afwijkt! In net gezelschap is het onderwerp ‘ras’ zodoende een mijnenveld dat mensen liever verzwijgen. Orwell zou zeggen dat de grootste overwinning van een ideologie het moment is waarop mensen zichzelf vrijwillig censureren. We worden effectief ons leven lang gehersenspoeld.

Nu vat ik deze hersenspoeling misschien persoonlijker op dan sommigen. Nog steeds voelt het als een zwarte gal die mijn beeld van de wereld vertroebelt en ik houd daar niet van. Vandaar deze post: mijn poging om mezelf galvrij te shockeren. We gaan het hebben over zwarten (Afrikanen van sub-sahara).

Laat ik beginnen met zeggen dat sommige van mijn beste vrienden zwarten zijn. Haha nee grapje. Waarom is dat een leuk grapje? Omdat bijzonder weinig blanke Nederlanders zwarten als beste vrienden hebben maar veel blanke Nederlanders het wel belangrijk vinden om te benadrukken dat ze zwarte vrienden hebben. We zeggen 1 ding in onze woorden, maar vertellen een heel ander verhaal in onze daden.

Wat zeggen de daden van zwarten? In 1 woord: teleurstelling. In de cartoon Boondock Saints keert Martin Luther King vandaag de dag terug na een mislukte assassinatie poging en kijkt hij naar de hedendaagse Afrikaans-Amerikaanse gemeenschap. Woedend ziet hij dat er praktisch geen vooruitgang is geboekt, dat alles dat hij ziet ‘trifling good for nothing niggas’ zijn:


“Niggas wax and wain, niggas love to complain.
Niggas love to hear themselves talk but hate to explain.
Niggas love being another man’s judge and jury, niggas procrastinate until its time to worry. Niggas love to be late, niggas hate to hurry.”

De spijker op z’n kop.

Zwarten leiden in criminaliteit op alle fronten. Ze zijn gewelddadiger zowel tegen blanken als tegen andere zwarten. Ze eten ongezonder, werken minder hard en scoren consequent lager op IQ-testen (ik geloof gemiddeld 85).

De officiele partij lijn zegt dat dit cultureel is en dat educatie en integratie zal leiden tot een magische smeltpot van vrede. Ik zeg onzin. Dit is biologie. Zwarten zijn onder andere omstandigheden geevolueerd dan blanken; de Westerse mens is door de eeuwen heen altruistischer en intelligenter geworden, gelijk met de complexere eisen van de samenleving. Zwarten zijn door een veel schaarsere omgeving tribal gebleven, waardoor veel meer geselecteerd is op uiterlijk vertoon en hedonisme. Een gemiddelde blanke man heeft een veel hogere time-preference dan een gemiddelde zwarte man.

Hier valt nog meer over te zeggen op maatschappelijk niveau, bijvoorbeeld wat er daadwerkelijk gebeurt als we verschillende rassen als zwarten, aziaten, zuid-amerikanen en blanken in 1 stad stoppen. Hint: zijn gangs het schijnende voorbeeld van integratie?

Politiek als popcorn entertainment

republican-debate

Ik ben aan het procrastineren. Ik moet eigenlijk studeren maar in plaats daarvan ben ik het Amerikaans nationaal presidentiele nominee debat van de Republikeinse partij (pf een mond vol) aan het kijken. The GOP presidential nominee debate. In Engels rolt het mooier van de tong.

Goed, dat debat is dus bijna 2 uur lang. Ik had m’n tijd misschien beter kunnen besteden. Misschien. Maar ik wou sowieso nog een blogpost schrijven. Ik maak wat aantekeningen terwijl ik kijk.

GOP Presidential Nominee Debate Aug 2015

Eerste gedachten tijdens aankondiging kandidaten: zo koud om de kandidaten in de volgorde van hun populariteit aan te kondigen. Elke kandidaat wordt er gelijk aan herinnerd wat de enige munteenheid in hun wereld is: populariteit.

3:27 – holy shit die man is oranje

3:40 – Meteen een CNN highlights momentje. Hahaha. Trump for president 2015, ik ben nu al verkocht.

4:17 – een grotere klootzak badboy arrogante lul grijns dan die op de smoel van Trump is natuurkundig niet mogelijk. Hahahaha.

5:21 – Wauw het publiek joelt bij elke opmerking. Is this the real life?

5:45 – Rabble rabble rabble!

——-

7:25 – … Wat een non-antwoorden geven die lui. Ergens wil ik ze een kans geven, maar een stemmetje in mij zegt dat ze niet geinteresseerd zijn in informatie geven. Ze zijn geinteresseerd in het applaus van het publiek.

7:50 – “This debate better be about the future not the past!”
Het publiek is geintrigeerd….
“It better be about the issues we are facing today, not the issues we once faced.”
het publiek weet dat hij daar wel een punt heeft…
“The jobs that once sustained our middle class, they either don’t pay enough or they are gone. We need someone to understand that as a nominee.”
Maar…. Wie dan? vraagt het publiek
“If I’m a nominee, how is Hillary Clinton going to lecture me about living from paycheck to paycheck? I was raised paycheck to paycheck!”
Ah. Hij! He was raised in the dark, you merely adopted it! En dan dist hij ook nog eens democraten. Score!
“How is she gonna lecture me, how is she gonna lecture me…”
Onze kandidaat heeft het publiek aan zijn kant gekregen! Euforie!

Dan gaat de bel, de presentatrice grijpt in en we gaan door naar de volgende spreker. Rinse and repeat.

———-

9:45 – “In Florida they call me Jeb.” Jeb Bush, zo gewoon gebleven.

“They call me Vito Corleone, cause I vetoed 2500 separate line-items in the budget.” Ik heb geen idee wat line-itmes zijn maar ik vond dat die pun wel een applause line verdiende.

——–

10:20 – Oh ja, hier komt het. The Donald. Direct al een vraag over z’n houding tegenover vrouwen!

10:55 – En meteen al 1 applause line (AL1,-) opgeeist, nog voordat de presentatrice is uitgesproken.

“Are you part of the war on women?”
Het aas wordt uitgeworpen.
“We don’t win anymore. We lose to China, we lose to Mexico, both in trade and at the border. We lose to everbody.”
Trump beukt de vissersboot omver.

12:20 – Spreekt Trump nou rechtstreeks de presentatrice aan op haar gedrag? Wauw mensen we hebben een apex alfa in ons midden.

—————

Om het hele debat samen te vatten: verliezende partij in het machtigste land ter wereld test wie op dit moment de meeste AL,- verdient bij de Amerikaanse stemmer. Het blijkt een sinaasappel met een toupet.

Gnon

Gnon

Tijd om Gnon te introduceren.

Gnon is mij -als zoveel dingen- ter oren gekomen via Neoreactionisme. Wie is Gnon?

Gnon is almachtig maar ook machteloos. Gnon stuurt alles maar is zonder wil. Gnon geeft geen fuck om wie jij bent of wat je intenties zijn. Gnon geeft niks om je gevoelens, je emoties en je poetische ziel. Gnon is een genadeloze klootzak. Het enige waar Gnon om geeft zijn de wetten van natuurlijke selectie, evolutie en de knarsende tand des tijds. Op een lang genoege tijdschaal is alles Gnon.

Gnon is de God van biomechanica.

In het Westen vandaag zijn veel aanbidders van Gnon te vinden – mensen die de Christelijke God verwerpen en in plaats daarvan wetenschap als allerhoogste goed houden. Deze mensen zijn rationalisten tot in het extreme detail: ‘niks weten we zeker’, zeggen zij, behalve dan dat de natuur haar gang zal blijven gaan en mens deel van die natuur is. Soms weten deze mensen hier zelfs eenĀ  mooi verhaal van te maken – vaak iets met de zoektocht naar Wetenschappelijke Waarheid, die heilige graal. Gnon lacht deze lieden hard uit. De wetenschap geeft om Gnon, maar Gnon geeft niks om de wetenschap.

Gnon doesn’t give a fuck.

Het probleem van Gnon-aanbidding is natuurlijk het ontbreken van een hogere moraal. Gnon maakt geen onderscheid tussen Churchill en Hitler; winnaars schrijven de geschiedenis en had Voldemort Zweinstein succesvol ingenomen dan was hij in Gnon’s ogen de goedzalige ‘man who survived’. Gnon kent geen goed of slecht: alleen macht en hen die te zwak zijn om het te grijpen. The strong take what they will and the weak endure what they must.

Troosteloos, niet? Dat is waarom Gnon als God niet zo’n best idee is. Liever baseren we onze moraliteit op abstracte ideeen als rechtvaardigheid, loyaliteit & liefde. Fair enough.

Toch kunnen we Gnon niet terzijde schuiven. Daarvoor is hij te almachtig; alle natuurwetten gehoorzamen aan Gnon en alle fysieke manifestaties opereren volgens Zijn ijzeren wil. Je mag natuur best transcenderen om dichter bij God te komen, maar vergeet daarbij nooit dat jij in Gnon’s glorie als zak vlees in de verloskamer ter aarde bent gekomen, net zo goed als het onvermijdelijke moment dat je als grijs skelet door Gnon’s furie tot stof zult vergaan.

Communisten zijn dom.

Che

Aaah, zomervakantie… Veel vrije tijd geeft veel tijd om na te denken geeft veel nieuwe ideeen. Vandaag herhalen we even wat politieke fundamentelen: waarom zijn communisten dom?

Nu hoor ik je zeggen: “Alf, je vraag geeft ons de illusie van keuze – wie zegt dat communisme dom is! Is een betere vraag niet: is communisme slim of dom?” Hierop is mijn antwoord: nee, dat is geen betere vraag. Communisme is dom. Waarom?

Meerdere wegen leiden naar Rome – je kan communisme in een bondige 500 woorden op meerdere manieren af branden. Psychologisch, bijvoorbeeld: communisme houdt in zijn dogma dat mensen gelijk zijn bijzonder slecht rekening met de psychologische natuur van de mens. Als je een systeem opzet dat geen respect heeft voor natural law dan is dat systeem inherent instabiel.

Maar in de resterende 300 woorden zal ik niet op kleinere argumenten als deze in gaan. In plaats daarvan kijken we naar het krachtigste argument tegen communisme: het geschiedkundige argument. De geschiedenisles van communisme is simpel: communisme = faal. Keer op keer op keer. Soviet Unie onder Stalin – 20 miljoen doden. China onder Mao Zedong – 65 miljoen doden. Cambodia onder Pol Pot – 2 miljoen doden.

Totale geschatte dodenteller van communisme: 94 miljoen doden.

Het totaal aantal doden uit de 2e wereldoorlog wordt geschat op 72 miljoen doden. Niemand draagt dan ook een shirt met Hitler erop die peinzend in de verte kijkt. Waarom dan wel een shirt van een communistische massa moordenaar??

Als een ziekenhuis beweert met een gewaagde nieuwe operatie levens te redden, hoeveel doden mogen de chirurgen dan op hun geweten hebben voordat we de operatie afschrijven? 10? 20? 1000? 10.000? 100.000? Nogmaals: voor communistische operaties staat de teller op 94 miljoen doden. Dit maakt het moeilijk pro-communistische lieden niet een pets in het gezicht te verkopen in de hoop hun gezond verstand wakker te slappen.

Nu werpt de hedendaagse communist (bril, baard, rood shirt met hamer/sikkel & licht overgewicht) hier nog 1 laatste argument tegen: ‘echt communisme is nog nooit uitgeprobeerd,’ zegt hij. ‘Alle communistische regimes waren imperfecte pogingen van het origineel dat Marx voor ogen had! Dictators als Kim Jung Il misbruikten het doctrine van communisme voor hun eigen perverse doeleinden.’

Oh, het is een perversie van het origineel? Een paar individuen die het voor de rest verpesten? Zodat op consistente wijze over de hele wereld alle communistische regimes keer op keer in massamoord en economische crisis ontaarden? Face it: als je een politieke ideologie over de loop van anderhalve eeuw niet 1 keer succesvol kan uitvoeren zonder dat een dictator er mee aan de haal gaat, misschien werkt je ideologie dan niet goed.

We kunnen de drogredenering ook logisch uitleggen: enthousiaste communisten begaan de drogreden van de ware Schotsman. Dit syllogisme gaat als volgt:

A. Een Schot vermoordt geen andere Schot

B. McMuffin heeft McDuff neergeschoten

C. McMuffin is geen ware Schot

A. Communisme is een goed functionerende staatsvorm

B. De USSR was een falende moordmachine

C. De USSR is geen ware communistische staat

Tsja. Als je de doelpalen maar lang genoeg blijft verschuiven zit je nooit fout.

Aan mijn communistische vrienden: ik waardeer jullie politieke hart voor de zaak en ik geloof dat jullie -meestal- goede intenties hebben. Maar laat deze drab die marxisme heet los. Communisme is getest door de tand des tijds en heeft deze test volledig gefaald. De patient is gestorven op de operatietafel. On to the next one.