Aan mijn progressieve vriend

Voor het merendeel van de Nederlanders zijn mijn overtuigingen schokkend. Dit is prima – het staat je vrij niet naar mij te luisteren.  Moeilijker is het met vrienden die je goed kent maar die intellectueel een ander pad in zijn geslagen. Hoe je je kont ook keert: een verschil in politieke opvattingen heeft impact op een vriendschap. Ik denk dat je automatisch die verschillen een beetje onder het tapijt veegt, en dat is ergens ook goed. Maar aan het einde van de dag is het ook belangrijk om eerlijk te zijn.

Ik draag deze post op aan één zo’n vriend. Hij is voor zover ik weet niet op de hoogte van deze blog, dus dat gaat nog wat worden. Hij weet wel ongeveer waar ik sta maar beschuldigt mij er wel eens van dat ik vaag ben. Vaak terecht. Dus speciaal voor hem een concrete uitleg van mijn politieke overtuigingen van dit moment:

Ik ben een neoreactionair.

Dat is in één zin de kortste samenvatting die ik kan geven.

Wat is neoreactionisme? Er zijn tientallen artikelen die het beter verwoorden dan ik, maar ik geef kort mijn versie. Neoreactionisme (nrx) bestaat vooralsnog concreet uit vrij weinig; een handjevol internetschrijvers die in obscure hoeken van het internet erop lostypen. Maar het bestaat.

Nrx kijkt naar de huidige wereld en ziet ellende. Oorlogen, drone-killing, massale aftapperij, marteling, ineffectieve bureaucratie, media-propaganda en what not. Vanuit het Westen proberen wij daar wat aan te doen: we helpen in Afrika, we steunen groene doelen en we verspreiden de idealen van democratie. Maar wat als die idealen juist déél zijn van het probleem? In de 20e eeuw streden drie grote ideologieën om de macht: progressivisme, fascisme & communisme. We zijn blij dat progressivisme heeft gewonnen, maar wat als die ideologie net zo veel bloed vergiet als de andere twee?

De verwerping van de politieke zeitgeist (progressivisme in al z’n vormen) is het uitgangspunt van nrx. Democratie is failliet. Het systeem heeft in de 250 jaren dat het bestaat sinds de Franse revolutie vooral ellende bezorgd. Diversiteit, gelijkheid, vrijheid, broederschap, sexisme… In de oren van de Nrx’er zijn dit loze buzzwoorden: Newspeak, zoals Orwell mooi zegt. En waag het niet na te denken over rassen: dat is thoughtcrime!

De vraag is natuurlijk: wat moet dan wel? Ik bedoel, als je iets bekritiseert moet je ook met een alternatief komen lijkt mij. Hier ga ik ondieper water in. Sommige neoreactionairen zijn voor een monarchie. Sommigen zijn voor kleine states alá Singapore. Maar op dieper niveau zijn mensen vooral op zoek naar iets om in te Geloven. Progressivisme is boven alles iets om in te geloven: het is een geloof voor een betere wereld, een verenigde wereld. Als dat geloof tekort schiet moet er een ander geloof voor in de plaats komen. Daarom zijn relatief veel nrx’en katholiek. Hun argument gaat als volgt: ‘yo mensen, wij hebben als enige geloof een track record die duizenden jaren teruggaat. Dat de Middeleeuwen ‘dark ages’ waren is progressieve propaganda: wij hebben mede bijgedragen aan de stabiliteit van Europa en diens hegemonie over de wereld. Jezus brengt vrede en welvaart, je weet toch.’

Voor dat argument is best wat te zeggen.

Advertisements

7 thoughts on “Aan mijn progressieve vriend

  1. Over progressivisme: “maar wat als die ideologie net zo veel bloed vergiet als de andere twee?” En dan even later katholicisme als alternatief noemen?! Want die heeft nooit achter massamoorden of pedofilie gestaan? “Als dat geloof tekort schiet moet er een ander geloof voor in de plaats komen.” Ja dus katholicisme mag ook weer de deur uit zou dan t logische gevolg van jouw betoog zijn 😉

    1. Ha F-Pimp, leuk dat je comment.

      Je hebt helemaal gelijk dat katholicisme zeker niet zonder fouten is – de structurele bescherming van pedofiele priesters is schandalig. De kerk heeft altijd al moeite gehad om seksualiteit een plaats te geven (hun antwoord: onderdruk het).

      Maar massamoorden- welke massamoorden heb je het over? Christendom is historisch een bijzonder vredige religie geweest in vergelijking met zowel Islam als progressivisme. De kruistochten waren vrij exceptioneel: https://polination.files.wordpress.com/2015/02/crusades-muslim-vs-christian.jpg

  2. De 80-jarige oorlog was een onafhankelijkheidsoorlog tussen Spanje & Nederland.

    Qua ketter- en heksenvervolgingen heb je gelijk, maar het lijkt mij een stretch om dit massamoorden te noemen. Je brengt me wel op een idee voor een nieuwe post.

  3. Niet mee eens, absoluut een onafhankelijkheidsoorlog tussen Spanje & Nederland, maar geschiedenisboek leert ons dat er een hele grote religieus aspect bij hoorde. Als je wil beargumenteren dat deze oorlog om seculiere ideologie is gevoerd, kan ik dat argument ook volledig doortrekken en zeggen dat er uberhaupt geen religieus geweld bestaat. zie boek, erg sterk overigens: https://global.oup.com/academic/product/the-myth-of-religious-violence-9780195385045?cc=nl&lang=en& (pdf is online te vinden)

  4. Point being (wellicht niet helemaal duidelijk): je kan het beide kanten op beargumenteren, maar je kan niet zeggen dat katholicisme vredelievend is en Islam volledig veroordelen. Het is of allebei wel of allebei niet inherently violent, zie boek.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s