Monthly Archives: November 2014

Cultuur oorlog

blauwe piet

Wat heeft de mediashitstorm rond RSD met de mediashitstorm rond zwarte piet te maken?

Beiden zijn emotionele triggers die goed verkopen; middelstroom media smult van onderwerpen die zoveel mogelijk mensen raken. Nieuws waar niemand het over heeft is geen nieuws. Maar dat is nog geen echt antwoord op onze vraag. Wááróm zijn dit zulke emotionele triggers? Waarom nu? Het sinterklaas feest bestaat meer dan 100 jaar, professionele vrouwenverleiders bestaan al sinds Casanova . Dit is niks nieuws onder de zon, toch halen deze onderwerpen krantenkoppen over de hele Westerse wereld.

Politieke Ideologie 101
Het antwoord is een politiek antwoord. Politiek is niet de focus van mijn blog, maar dit is zodanig belangrijk dat ik er toch wat tijd aan besteed.

Wat is politiek? Politiek is niks anders dan het spelletje van machtsverdeling. Politieke spelletjes spelen zich af in vriendengroepen, in relaties, in families en in de bekendste manifestatie: in regeringen, die als soeverein de hoogste vorm van macht zijn. Politiek kan leuk zijn, maar met genoeg macht als prijs wordt het vaak smerig, trouw aan onze animalistische natuur. Niet dat we niet van deze spelletjes genieten – zie game of thrones.

Hoewel macht een doel op zich kan zijn is macht -hopelijk- ook een middel om een doel mee te bereiken. Wat voor een doel? Hopelijk een goed doel. Enter ideologie. Een ideologie is een overtuiging die politieke deelnemers aanstuurt. Je hebt de ideologie van GroenLinks. van VVD. Van PvdA. PVV. Noem maar op. Ideologie is een geloofsovertuiging. Ja, zelfs het pragmatisme van D66 is een geloof.

Nu komen ideologieën in heel veel vormen; klein, groot, diep-geworteld, oppervlakkig, ´ja die ene professor had het hierover en het klonk wel slim´… Misschien kan je met je hippie-buurman geen normaal gesprek voeren over de verkiezingen maar zijn jullie het er beiden over eens dat het gedoogbeleid op de schop moet.

Als een ideologie belangrijk genoeg is krijgt deze z’n eigen naam: communisten / kapitalisten / anarchisten / republikein / democraat / pro-life / pro-choice… Ga zo maar door. Nu, het feit dat we naamkaartjes geven aan ideologieën betekent niet dat we ze allemaal kennen. Er worden wereldwijd elke week nog nieuwe diersoorten ontdekt.

Ctulhu

De Ctulhu onder ideologieën
Dat was de inleiding. Nu over naar het dikke vlees. Laat duidelijk zijn dat wat ik hier ga zeggen een verwaterde versie is van wat veel slimmere lui al hebben gezegd, maar goed. Hoogstwaarschijnlijk heb je nooit van hen gehoord en wel van mij. Hoewel Mencius Moldbug credit verdient als de eerste en meest charismatische denker van ze allemaal.

Er is een grote politieke ideologie aan het groeien. Als het grote monster uit de verhalen van HP Lovecraft rukt de Ctulhu van deze ideologie langzaam op. Sommigen beweren dat deze is gaan bewegen sinds de Amerikaanse burgeroorlog, maar de meesten wijzen de vinger naar de Franse revolutie. Communisme is hieruit voortgesprongen. Feminisme. Hippies. En natuurlijke democratie.

Wat is deze Ctulhu-ideologie?? Moldbug dubt het ‘Unversalisme’. Kort door de bocht is Universalisme het geloof in Gelijkheid. Jij bent gelijk, ik ben gelijk, wij zijn allemaal gelijk. ‘Gelijkheid, vrijheid, broederschap’ zoals onze Franse broeders het al voor ons zeiden. Dit is het dominante geloof van onze samenleving. Als je iets op middelstroom tv wilt zeggen, als je een BN-er wilt zijn of als je op wat voor manier dan ook serieus wilt worden genomen kan je maar beter impliciet aangeven dat je een Universalist bent.

Zwarte piet & RSD
Is Universalisme een goede of een slechte ideologie? In meegaan met Moldbug’s Ctulhu vergelijking geef ik al een beetje mijn mening weg, maar daar zo meer over. Plus het is nogal een complex onderwerp! Voor nu is het tijd om terug te keren naar de introductievraag en deze te beantwoorden – RSD & Zwarte Piet. Ik vermoed dat je wel weet waar we naartoe gaan.

– Zwarte Piet impliceert ongelijkheid tussen Sinterklaas (witte man) en zijn knechten (zwarte mannen). Hoezeer mensen ook weerstand hebben tegen het veranderen van hun culturele gewoontes, het momentum van Ctulhu is groot genoeg om Sinterklaas te tackelen. De status quo zal veranderen.

– Julien Blanc impliceert ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Het idee dat de natuur van vrouwen is om een dominante man te volgen gaat in tegen belangrijke principes van Universalisme – vandaar de feministische outrage.

Dat is dus hoe de zaken ervoor staan. Hoef je je er mee te bemoeien? Nee, voorlopig niet. Maar!

Cultuur oorlog
Een onvermijdelijk gevolg van serieuze politiek is dat al deze abstracte praat vroeg of laat bij jou op de deurstoep komt. Politiek is oorlog en Bush zei het al: “you’re either with us or your against us.” Of in de woorden van Moldbug: “you may not be interested in power, but power is interested in you.”

Tot nu toe hoorden we af en toe wat losse explosies en geknetter van wapens voorbij de horizon, maar met deze 2 media onderwerpen zien we hoe dichtbij Ctulhu al is gekomen.

In de zwarte pieten oorlog meng ik mij verder niet. Ik heb altijd hele fijne herinneringen gehad aan Sinterklaasavond, maar ik begrijp het racistische perspectief wel.

In de man/vrouw oorlog? Ja die neem ik serieus. Hier betekent Universalisme het aanpakken van vermeende ongelijkheid – a.k.a. heterosexuele witte mannen een kopje kleiner maken. Nogmaals, politiek = de verdeling van macht, universalisme = de macht wegnemen van de top en de heterosexuele witte man is nou eenmaal van oudsher het symbool van de top. Vandaar de eindeloze campagne om mannen te beschamen.

Je wilt stoer zijn als James Bond? Je overcompenseert voor je onzekerheid.

Je wilt meerdere vrouwen in je leven? Je ben seksistisch en mysogeen.

Je wilt dominant zijn? Je bent narcistisch en hebt psychologische hulp nodig.

Ik denk niet dat het in NL zo ver is als in de VS, maar ik vrees dat het langzaam die kant op gaat. Ik zie in academische kringen weinig hoop om mij anders te doen denken.

Dat laat je 2 keuzes over:
1. Je worden een mannen-rechten activist. Tsja. Ja als je dat echt wilt, sure, ga ervoor. Maar het heeft iets meelijkwekkends. Plus, Ctulhu heeft veel te veel momentum; daar ga je geen deuk in slaan.
2. Je treft voorbereidingen en richt je leven zo in dat je kan doen wat JIJ wilt, ongeacht de mening van politiek correcte schapen om je heen.

Ik kies optie 2.

Kies jij ook optie 2, dan zit je hier goed. Want over wat optie 2 inhoudt volgen ongetwijfeld nog posts.

Advertisements

De koning is dood, lang leve de koning

Tyler
Dit is te sappig om niet op in te gaan.

Real Social Dynamics (RSD) is een Amerikaans zelf-ontwikkeling/ pick-up bedrijf geleid door Tyler Durden aka Owen Cook. Nou ja, RSD is niet zomaar een pick-up bedrijf. Ze zijn HET gezicht van Game sinds Neil Strauss z’n boeken als warme broodjes over de toonbank gingen. Zoals alles Game-gerelateerd opereert RSD aan het randje van de samenleving, maar in hun domein zijn Tyler en zijn team de onbetwiste koningen van vrouwen versieren & een overall baas zijn.

Principes die RSD leert:
– Ontspan. Heb plezier. Neem het allemaal niet zo serieus.
– Werk hard.
– Maak anderen om je heen blij.
– Heb een ‘abundance’ mentaliteit; er is genoeg voor iedereen.
– Vermijd giftige emoties.
– Wees een man; wees de beste versie van jezelf.

Enter mainstream media
Allemaal mooi en aardig zou je denken. Maar drama is in de wereld van RSD gekropen, of specifieker: de mainstream media heeft lucht gekregen van de activiteiten van RSD Julien, de overcompenserende kip zonder kop van Tyler´s team. Julien´s spiel: domineer vrouwen en wees die klootzak. Een filmpje waarin hij mannen in Japan aanraadt om ‘pikachu’ te schreeuwen en de hoofden van vrouwen naar zijn penis duwt heeft een heuse media-shitstorm ontlokt waarin Julien (en per extensie alles pick-up gerelateerd) wordt beschuldigd van het aanzetten tot verkrachting.

Hoe groot is deze storm? Zo hard dat Julien formeel verbannen is uit Australië en Groot Britannië. Ook Nederland weigert hem een visum. Sta daar even stil bij – de regeringen van deze landen vonden dit ZO belangrijk dat ze een man die letterlijk geen misdaad heeft begaan toegang hebben ontzegd tot het land. Neonazis & pedofielen gaan en staan waar ze willen, maar een man die versiertips geeft… Dat gaat blijkbaar te fur.

Goed, van de tientallen mainstream artikelen die zijn verschenen kan ik het item in de Wereld Draait Door het meeste aanraden. Let vooral op Thierry Baudet, die als enige rationeel praat met alle voorspelbare gevolgen van dien.

“Er zit iets tegenstrijdigs in de vrouw: aan de ene kant wil ze respect, liefde enzovoort, aan de andere kant wil ze ook een man die de leiding neemt, die haar niet bewondert, maar… Ja, die haar op haar plaats zet”
– Thierry Baudet

Deze man heeft mijn respect gewonnen. Natuurlijk wordt hij hiervoor aangevallen door alle anderen in de show inclusief Matthijs zelf. Maar dat is de prijs voor het verkondigen van ongemakkelijke waarheden.

Reactie van RSD
Hoe heeft RSD op dit alles gereageerd? Het mag duidelijk zijn dat RSD niet de karikatuur zijn zoals de media ze afschildert – aanzetting tot verkrachting behoort niet tot hun repertoire. Integendeel, zoals Thierry correct aangeeft HELPEN ze juist duizenden mannen met hun onzekerheden. Je zou dus verwachten dat RSD genoeg munitie heeft om terug te vechten. Maar wat doen ze?

Ze rennen er vandoor met de staart tussen de benen.

1) Ze proberen media outlets te censureren.

2) Ze bieden hun excuses aan.

Wat?

Zonder ook maar een gevecht te leveren zwicht RSD meteen voor de druk van buitenaf. In plaats van op te komen voor de normen en waarden waar ze zeggen in te geloven kiezen ze voor de veilige optie; ze bieden excuses aan voor misdaden die ze niet hebben begaan, censureren alle negatieve stemmen en steken feitelijk een mes in de rug van alle RSD fanboys.

RSD kiest de makkelijke weg; ze gaan diep door het stof. RSD heeft blijkbaar niet het daadwerkelijk verbeteren van de levens van mensen voor ogen. Ze hebben alleen maar dollartekens in hun ogen. Teleurstellend van een bedrijf dat altijd hamerde op het rechthouden van je rug. Teleurstellend ook na alles wat ze ook voor mij hebben betekend.

De koning is dood, lang leve de koning.

PS: nu ik dit geschreven heb bedenk ik me dat dit belangrijk is voor het grotere plaatje. Verwacht binnenkort een nieuwe post waarom dit zo belangrijk is en waarom o.a. ook de discussie rond zwarte piet hiermee verbonden is.

State

state boost

Voor de verandering geen filosofische zie-mij-slim-zijn post. Deze keer iets praktisch – iets wat je direct in je leven kan toepassen.

State.

Wat is state?
State is je bewustzijn – de som van hoe je je op een bepaald moment voelt. Iemands state kan depressief zijn, vrolijk, enthousiast, kalm, opgewonden, noem maar op. Nu zijn er 2 grote lessen in deze blogpost en de eerste daarvan is: de meeste mensen hebben praktisch geen controle over hun state. Ze laten zich als losse blaadjes meeblazen op de storm van hun emoties. Compliment van knappe collega gekregen? YEAAAA I feelin’ good baby. Vervolgens afgewezen voor promotie van baas? GVD kutwereld.

De state van de meeste mensen is afhankelijk van externe factoren; lekke band? Sleutels kwijt? Ziek? Slecht eten in een restaurant? Mensen laten hun positieve state door al deze dingen kapot maken – het komt geen moment in ons op dat niet de pijn zelf maar de manier waarop we omgaan met die pijn de sleutel is van een gelukkig leven.

Mensen zijn hierdoor voorspelbaar slecht in het doorvoeren van goede voornemens. Zoals Arnold Schwarzenegger al zei; bij elke nieuwe gewoonte komt een pijnfase kijken. We zijn nou eenmaal ontworpen om angst te voelen als we uit onze comfort zone gaan. En zodra we deze angst ervaren zeggen we maar al te snel: ‘oh, nee, ik voel me hier niet goed bij! Abort abort.’ En we vervallen weer in ons oude gedrag. Erger nog, nu hebben we de teleurstelling van falen te verwerken, wat onze state op de lange termijn alleen maar negatiever maakt!

State control
Je state kan dus zowel je vriend als je vijand zijn. Maar hier komt het grote geheim en tevens de 2 grote les:

Jij kan zelf je state bepalen.

Het idee dat je niks te zeggen hebt over je gevoelens is middelstroom onzin. Jij hebt zelf de touwtjes in handen, jij hebt de macht om je state te sturen. Dit heet state control.

Kijk voordat je verder leest eerst dit filmpje van Tony Robbins. Dit is de krachtigste wijze om state te veranderen die ik ken.

Wat gebeurde er in het filmpje? Een man in het midden van een scheiding ging in een paar minuten van een zwaar depressieve state naar een vrolijke state. Aan zijn externe situatie was niks veranderd; hij lag nog steeds in een scheiding. Maar met behulp van Tony veranderde hij in enkele minuten z’n wereldbeeld!

Deze macht heb jij ook. Het maakt me niet uit hoe crap je je voelt, als je echt wilt kan je altijd je state veranderen. Ik zal niet beweren dat ik een expert op dit gebied ben, maar enkele goede truuks om je state te veranderen:

1. train je Reticular Activation System (RAS). Je RAS is het ´aandacht-systeem’ van je brein; waar gaat je aandacht naar uit, wat negeer je? Angstige mensen trainen hun brein letterlijk om angstig te zijn – een blaffende hond is een potentiële moordmachine, een Marokkaan op de straathoek een potentiële verkrachter.

Gelukkige mensen functioneren heel anders. Ze hebben filters op hun RAS: alles wat hun niet helpt negeren ze eenvoudigweg! Ze hadden de hond niet gehoord, ze hadden de buitenlander niet gezien; ze waren te druk bezig om te genieten van het zonnetje.

2. Zodra je jezelf betrapt op negatieve gedachten doe dan iets onverwachts. Bitchslap jezelf. Trek een rare bek. Lach om hoe dom je bezig bent. (Tony Robbins noemt dit een ‘pattern interrupt’). Ga dan naar stap 3.

3. Als je in een negatieve situatie terecht komt verander deze dan in je hoofd in iets positiefs. Bijvoorbeeld als je een lekke band hebt kan je denken:
“godverdomme een lekke band, moet ik dat weer gaan repareren, helemaal geen zin in.”
of
“Oh een lekke band. Goede gelegenheid om te werken aan m’n fiets-reparatie skills, kan ik ook meteen de ketting smeren!”

Bij welke houding denk je dat je je beter gaat voelen?

Ultieme state
State control is als een spier die je langzaam opbouwt. Als deze spier goed getraind is, dan gebeuren schitterende dingen. Ultieme state is de piek van menselijk functioneren; dit is wat topsporters ervaren tijdens hun beste prestaties, wat kunstenaars voelen als ze hun mooiste kunstwerken maken.

Veel sporters gaan zelfs zo ver om het gevoel van ultieme state te linken aan een lichamelijke beweging, bijvoorbeeld een dansje. Check:

Shit, ik krijg alleen al een state-boost door naar hem te kijken.

Er is een grijs gebied tussen Waarheid & Geloof

Film-over-profeet

Er is iets vreemds met mensen aan de hand.

Vraag aan iemand of hij waarde hecht aan de waarheid. Grote kans dat hij ‘ja’ zegt. Duh, we vinden de waarheid allemaal belangrijk. Maar Waarheid, echte Waarheid (met hoofdletter W) lijken we zelden volledig te bereiken voorbij de absoluut concrete vraagstukken. Dit komt omdat we de wetenschappelijke methode -het falsificiëren van hypotheses- niet kunnen toepassen op abstracte vraagstukken. Wat ik daarmee bedoel is het volgende: in plaats van een waarheid hebben we in heel veel situaties een semi-waarheid; een grijs gebied waarin meerdere interpretaties juist zijn.

Een paar voorbeelden.

1. Het concrete; zwaartekracht
Spring van het hoogste punt van de Eiffeltoren en je zal doodvallen op de harde grond. Hier zal iedereen het over eens zijn; dit is waarheid. Waarheid vormt geloof.

2. Het concrete; architectuur
Of een gebouw overeind blijft staan hangt af van verschillende factoren die mathematisch berekend kunnen worden door zij die zich er in hebben verdiept. De ingestorte voorgevel van de Sagrada Familia was slecht gebouwd. Dit is waarheid. Waarheid vormt geloof.

3. Het historische; Jezus
Een man claimt dat hij de zoon van God is. Hoogstwaarschijnlijk een leugen, maar wie zal het zeggen? In de tijd van Jezus zelf konden we nog zijn wonderen falsificiëren (over water lopen) maar inmiddels is dat onmogelijk. De hoofdletter-W-Waarheid is verloren; alleen ons geloof blijft over. Geloof vormt waarheid.

4. Het filosofische; bewustzijn
Waarom zijn we hier, waar gaan we naartoe? Lees Matt Ridley’s Red Queen en je komt erachter dat wij slimme aapjes zijn die ronddolen zonder doel; we rennen rond in een kosmisch hamsterwiel. Maar Ken Wilbur’s Up from Eden beweert juist weer dat we langzaam groeien naar een hoger bewustzijn; wij zijn het universum dat langzaam van zichzelf bewust wordt. Wat is waar?? Geloof vormt waarheid.

5. Het sociale; sletvrees
Twee van mijn vrienden zeggen dat er geen moraal is. Eentje voert dit sexueel door: een meisje mag zoveel en zo vaak sex hebben als ze wilt. Het woord ‘slet’ is sociale conditionering. ‘Liefde’ is dat ook. Lees Robin Baker’s Sperm Wars. Ik weet niet of ik het volledig met ze eens ben. Maar weer, wie zal het zeggen? Geloof vormt waarheid – en in dit geval voor mijn 2e vriend een praktische waarheid, want wat maakt het makkelijker voor een meisje om uit de kleren te gaan dan het geloof dat ze daar geen slet voor is?

De rode draad in dit alles is het volgende: de waarheid in de vorm van fysieke wetten (biologie / architectuur / natuurkunde) staat los van ons totdat we er door interactie mee in aanraking komen. Geloof daarentegen is de kern in elke sociale interactie. Geloof = frame. Wij zijn geen waarheidszoekers, we zijn geloofszoekers.

Dit laatste is centraal. Dit betekent feitelijk dat we kunnen liegen wanneer we maar willen, zolang we onze leugens maar geloven. Liever een overtuigende leugen dan een wankelachtige waarheid. Maar om te benadrukken: dit zijn de extremen. In het grijze gebied vertelt iedereen simultaan leugens & waarheid, het maakt niet uit. Alleen de overtuiging WAARMEE we het zeggen maakt uit.

Geloof > Waarheid.

Rollo on a roll

“One of the most common disconnects men encounter with the Red Pill for the first time is equating the term Alpha with its usage in describing the mating habits of Lions, Wolves or Silver Back Gorillas. It’s easy to ridicule or simply dismiss a valid, but uncomfortable, Red Pill truth when you’re simplistically comfortable in defining ‘Alpha Male’  in literal etymological terms.

This is the first resistance blue pill men claim they have with the Red Pill. They have no problem understanding and using abstractions for blue pill concepts they themselves are ego-invested in, but challenge that belief-paradigm with uncomfortable red pill truths and their first resort is to obstinately define Alpha (as well as Hypergamy) in as narrow, binary and literal a sense as they can muster.”

– Rollo Tomassi, Alpha tells (nadruk van mij)

Wederom slaat Rollo Tomassi de spijker op de kop.

Nog wat mooie quotes uit z’n post:

“women, on a limbic level, expect men to be Men.”

“80%+ of modern men have been conditioned (or otherwise) to exemplify and promote a feminine-primary, supportive Beta role for themselves and as many other men they can convince to identify more with the feminine.

The Beta mindset isn’t so much one of adopting a feminine mindset as it is a deference to, and the support of, a feminine-primary worldview.”

“The sexual alphaness of a male towards a female is exhibited by her wanting to please him, and the sexual betaness of a male is exhibited by him needing to please her.”

“There’s a look, an attitude and a presence women will give to Men for whom they have a natural deference to.”

Lees vooral die laatste 2 quotes goed na. Ze geven de belangrijkste reden waarom een objectief gesprek aangaan met de meeste mannen over alfa & beta zo moeilijk is: ze hebben zelf nog nooit het geluk ervaren van de submissieve, meisjesachtige houding van een vrouw die je wilt bevredigen. Dan is het ook moeilijk je dat voor te stellen. Logisch – persoonlijke ervaring gaat altijd boven abstracte praat.

Maar dezelfde vrouwen die zij ervaren als rationeel & koel? Zij zijn lief, aanhankelijk en nat tussen de benen in het gezelschap van alfas.

Such is life.

Het leven is ervaring na ervaring. Meer niet.

rupsje nooitgenoeg

Rupsje nooitgenoeg is een kinderboek dat ik vroeger fantastisch vond. Het verhaal draait om een rupsje dat altijd honger heeft; hoeveel hij ook eet, het is nooit genoeg. Hij vreet door lolly’s, worstjes, meloen, kaas, ijs, vruchtencake, noem maar op. Maar het was nooit genoeg. Hij wou altijd meer.

Ik zie mensen (inclusief mezelf) keer op keer de fout van rupsje nooitgenoeg maken.

We zoeken naar een speciaal doel in ons leven, We willen allemaal iets bereiken – zodra we dát bereiken zijn we gelukkig. Geld is een heel typisch voorbeeld. Bijvoorbeeld hoe veel loterij-winnaars op de lange termijn niet gelukkiger zijn dan voorheen. Nu is het in mijn familie is er altijd ingehamerd dat geld voorbij een bepaald punt niet gelukkig maakt, dus ik heb weinig last van een drang om stinkend rijk te worden. Maar het rupsje nooitgenoeg syndroom manifesteert zich op talloze onvoorspelbare wijzen.

– ‘ik ben gelukkig als ik knappe chicks date’
– ‘ik ben gelukkig als ik goed ben in piano’
– ‘ik ben gelukkig als ik stop met roken’
– ‘ik ben gelukkig als ik beroemd ben’
– ‘ik ben gelukkig als ik een leuke vriend heb’
– ‘ik ben gelukkig als ik gespierd ben’

Het is telkens hetzelfde thema dat terugkeert: we willen een einddoel halen. We willen een finishlijn overgaan waarna we kunnen zeggen: ‘zo, nu ik ben ik er. He he.’ Maar die finishlijn bestaat niet. Het leven heeft geen finish. Het leven kabbelt alsmaar voort. Ja, je kan doelen in je hoofd opstellen en die behalen. Daar is ook helemaal niks mis mee, maar houdt jezelf niet voor de gek: het geluk dat je ermee denkt te winnen is van tijdelijke aard. Ik geef een voorbeeld.

Stel, je heb hoogtevrees. Je wilt deze angst koste wat kost overwinnen en neemt jezelf voor om te gaan skydiven. Je maakt een afspraak, en op een dag is het zover. Je krijgt uitleg en stapt samen met een instructeur in het vliegtuig dat alsmaar hoger en hoger klimt. Elke cel in je lichaam schreeuwt ‘NEE IK WIL DIT NIET HAAL ME WEG HIER’. Maar je blijft vastberaden. Als je bij de open vliegtuigdeur op 4 km hoogte staat gaat je hart als een wekker tekeer. Je springt.

Het springen is zoals niks dat je je hebt voorgesteld. Je voelt alles tegelijk – doodsangst, vrijheid, verbazing, ongeloof, schoonheid, adrenaline… Voordat je het weet ben je beneden. En je voelt je ongelooflijk. Je gloeit zo trots ben je. Mag je ook zijn. Je hebt het gedaan, je hebt je angst overwonnen. Oh man wat een heerlijk gevoel. Je kan de hele wereld aan! Zo ga je je altijd voelen! Dít is Leven!

En misschien blijf je je wel een tijdje zo voelen. Maar uiteindelijk wordt je gewoon weer wakker in je eigen bed en voel je je weer ‘normaal’. Je hebt een groot doel gehaald, maar het leven erkent dit niet. God komt nooit opdagen om te zeggen: ‘gefeliciteerd jongen, achievement unlocked.’ Integendeel. Het universum gaat onverschillig door, ongeacht jouw gevoelens.

Nu is dit niet depressief. Het betekent alleen dat we onze focus moeten verleggen. Ja, we mogen best mikken op de high die het halen van een doel ons brengt. Maar de finish is niet het punt – de finishlijnen komen en gaan. Het proces is het punt. Zie Alan Watts.

Dit is zo kern. Het proces, of de reis >>>> het doel. De dans zelf, hoe lelijk die ook is, is altijd belangrijker dan het eventuele applaus erna. Er is maar één echte finishlijn en dat is de dood. Of je talent hebt of niet, het enige dat je kan doen is dansen.