Over sneeuw en sneeuwvlokjes

generaliserende grafiek

Als je de mensheid in een paar woorden zou samenvatten, wat zou je dan zeggen?

Moeilijk vraag niet? Al helemaal omdat we slechts bij het stellen van de vraag al stuiten op verontwaardigde weerstand: ‘iedereen is anders! Je kan niet iedereen over één kam scheren!’

Nu zijn mensen op hun eigen manier ook wel uniek. Niemand is exact gelijk, zelfs eeneiige tweelingen hebben elk een eigen leven met een eigen persoonlijkheid. We hebben allemaal een ander uiterlijk, een andere leeftijd, andere interesses, andere karaktertrekken en ga zo maar door. Net zoals elk sneeuwvlokje uniek is, zo is elke mens net iets anders dan zijn medemens.

Maar nu zoomen we uit met de camera. Wat zien we?

We zien geen veld vol unieke sneeuwvlokjes. In plaats daarvan zien we een veld vol sneeuw, als een schoon laken. Een monotone witte massa. Als je een sneeuwpop wilt maken dan maakt de vorm van 1 sneeuwvlokje niet uit. Wat telt zijn de gemeenschappelijke kwaliteiten van de sneeuw, de dingen die alle sneeuwvlokjes delen: de hoeveelheid, de cohesie, de smelttemperatuur etc… Deze kwaliteiten kan je wel per sneeuwvlokje bekijken, maar dat is een nutteloze onderneming. De generalisatie van sneeuwvlokjes naar sneeuw is oneindig veel makkelijker in de omgang mits generalisaties accuraat genoeg zijn.

Op dezelfde manier zijn mensen ook sneeuwvlokjes (mensvlokjes?). In tegenstelling tot de sneeuwpop-bouwende jongen heeft het bij mensen heel vaak zin om wél naar de individuele mensvlokjes te kijken, maar vaak heeft het evenzeer zin om naar de sneeuw te kijken. Het is stupide om de kwaliteiten van sneeuw als geheel te negeren of zelfs te ontkennen. Het “iedereen-is-anders” mantra is in de praktijk vaak een excuus om niet over moeilijke waarheden te denken.

We hebben allemaal een lichaam met een set organen. We hebben allemaal hersenen. We hebben allemaal een centraal en perifeer zenuwstelsel. Mannen hebben een penis en relatief veel testosteron. Vrouwen een vagina en baarmoeder.

Ook qua psychologische eigenschappen hebben we heel veel gemeen. We hebben biologische instincten. We delen basale emoties (haat / jaloezie / blijdschap / walging / woede / treurnis / verbazing). We denken. We hebben allemaal een uiterlijk, een leeftijd en een (of meerdere) interesse(s). We zijn allemaal verder geëvolueerde apen!

We kunnen dus prima mensen generaliseren. Als iemand dit weerspreekt zegt dat meer over hem/haar dan over het onderwerp in kwestie: het wijst op een ego-verdedigingsmechanisme bedoelt om de eigen ‘uniekheid’ te waarborgen tegen het overweldigende bewijs in dat we allemaal menselijk zijn. Begrijpelijk gezien de lelijkere kanten van mensen, maar onwaar. Ik leef liever in een lelijke waarheid dan een mooie leugen.

Korte versie van dit alles: ik ben van plan het in m’n komende posts over de natuur van vrouwen te hebben. Haters gon’ hate.

Advertisements

2 thoughts on “Over sneeuw en sneeuwvlokjes

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s