Monthly Archives: July 2014

De Tovenaar van Oz

wiz illusie

Nu ik een bescheiden aantal blogposts op m’n naam heb staan beginnen wat meer discussies los te komen met mensen in m’n echte leven – familie, vrienden. Dat is fijn en bovendien interessant.

Één ding blijft me opvallen en het is iets wat ik in deze post wil adresseren. Sommige mensen zijn afkeurend over de inhoud van deze blog; het gaat dan niet over een specifiek iets, maar meer de algemene context waarin ik schrijf. Het algemene argument gaat: ik ben teveel bezig met macht, op het randje van geobsedeerd. Ik houd me bezig met status, met geld, met materiële markers van ‘succes’ die niks met echt Geluk te maken hebben. Ik en per extensie mijn blog zijn in die zin oppervlakkig.

Het grappige hiervan is dat wanneer ik INHOUDELIJK met diezelfde mensen praat over relevante onderwerpen ze het vaak met me eens blijken te zijn (vooral de natuurlijke alfas). Maar hoezeer we op één lijn zitten over bepaalde specifieke onderwerpen -neem de verschillen tussen mannen/vrouwen, leiden/volgen of over macht & recht– het blijft ‘niet goed voelen.’ Wat is toch dat gevoel van ‘het voelt niet goed om het over macht te hebben?’

In “the Wizard of Oz” moet Dorothy op reis om hulp te vragen aan de grote tovenaar van Oz – hij is de enige met de Macht om haar naar huis te laten keren. Eenmaal bij hem aangekomen blijkt de ‘machtige tovenaar’ echter een klein oud mannetje achter een gordijn te zijn. Via hendels en illusies doet hij mensen denken dat hij een baas is.

Mensen vinden het niet leuk om het mannetje achter de gordijnen te zien. Het disillusioneert ze. Dát is het ongemakkelijke gevoel dat mensen krijgen als ik met ze praat. Ze vinden het niet leuk dat ik de fluwelen gordijnen wegtrek om de mechanische realiteit erachter te ontbloten. Plus sommigen springen naar de conclusie dat ik dat mannetje wil zijn en missen daarmee het punt dat ik maak.

Mijn punt is niet om dat mannetje te zijn. Mijn punt is dat er een gordijn zit tussen illusie en realiteit dat ik wil wegtrekken. Ik wil zien welke sociaal-psychologisch-biologische dynamieken er echt spelen. Wat je verder met die informatie wil is aan jou – misschien wil je wel dat mannetje zijn, ik wens je alle geluk toe. Maar misschien kan het je daadwerkelijk helpen in je leven.

Een man = Persoonlijke Actie – Verslavingen

0329-sexed-addict

Geen man is perfect. Een vriend van mij zou zeggen dat we automatons zijn, machines die het programma van onze neuronen volgen. Neuronen injecteren ons met boodschappen via neurotransmitters als dopamine / serotonine: porno voelt goed, drugs zijn lekker, energie besparen is rustgevend, tv kijkt ontspannend, internetsurfen heerlijk… Het is allemaal het werk van de automatische piloot in onze hersenen; we kunnen uren kwijtraken aan nutteloze shit. Waarom? Vanwege het programma waar onze hersenen op draaien.

Dat programma is ingesteld op 2 dingen:

1) Een comfort zone creeëren

2) Energiebesparen

Gooi een man in een onbekende omgeving en hij zal werken als een paard. Gooi een man terug in z’n oude vertrouwde omgeving en hij zal terugvallen in z’n oude vertrouwde gewoontes. We zijn gebouwd voor een spaarzame omgeving waarin elke calorie bespaard moet worden; niet eentje waarin we ongelimiteerd toegang hebben tot Albert Heijns & Aldi’s. In die zin kan je de apaten van de samenleving niks kwalijk nemen: ze overleven toch? Het is menselijke natuur om de beloningssystemen van onze hersenen te volgen.

Maar goed. We hebben wel een vrije wil. We kunnen onze impulsen overstijgen. Higher consciousness vs lower consciousness. Elke keer dat je je wegrukt van een scherm om iets zinvols te gaan doen hertrain je je hersenen. Je onderneemt ‘persoonlijke actie’ in de woorden van Tony Robbins. Onderneem vaak genoeg persoonlijke actie en je ontwikkelt vanzelf goede gewoontes. Interessant is dat je hier op de lange termijn alleen maar meer energie van krijgt. Vice versa: wees vaak genoeg slaaf aan je goedkopere impulsen en wees niet verbaasd als je op een dag wakker wordt als oude man met spijt.

Je hebt dus elke dag de keuze. Of je blijft het energie-besparende programma volgen van je hersenen en ervaart het meest actieve deel van je dag als je de deur open doet voor de pizzabezorger van thuisbezorgd.nl. Of je aspireert naar iets hogers.

Fuck je comfort zone. Fuck energie besparen. Maak het jezelf ongemakkelijk. Geef jezelf geen optie.

Taal stuurt gedrag aan

Afbeelding

Waar is taal voor? Wat is het nut van woorden?

Taal is communicatie. In z’n grofste vorm is taal een wijze om lidmaatschap van je stam naar anderen te signaleren – Als je Nederlands spreekt kom je uit Nederland en zo niet dan is het wel uit je accent af te leiden. Taal als stam-identificatie werkt op meerdere niveaus; met je vriendengroep heb je bepaalde uitspraken en woorden die alleen jullie begrijpen. Eveneens hebben dorpen en provincies over de hele wereld hebben hun eigen dialect, soms zelfs zodanig uniek dat ze het als een aparte taal gaan beschouwen (zie de Friezen).

Taal is vanuit dit perspectief een concreet evolutionair gereedschap – wie hoort bij de in-groep, wie bij de uit-groep? Als dat eenmaal besloten is komen we aan bij het praktische nut van woorden: het overdragen van informatie. We dragen informatie over om onze doelen te bereiken: een huis bouwen, op een dier jagen, een instrument leren spelen, een vrouw verleiden, een alliantie opbouwen, nieuwe ideeën opdoen… Zonder het bereiken van deze doelen is de overdracht van informatie een mislukking geweest. Had je net zo goed je mond kunnen houden.

 

Woorden zijn bedoeld om gedrag te sturen

Woorden zonder gedrag:

– Denk aan een verkoper die pitch na pitch houdt zonder één product te verkopen.

– Denk aan de profeet die op de markt een speech houdt over het einde van de wereld zonder serieus genomen te worden.

– Denk aan de straatzanger die genegeerd wordt door alle voorbijgangers.

Woorden met gedrag:

– Denk aan de verkoper die een tv aan een blinde man kan verkopen

– Denk aan de profeet die een religie start met miljarden volgelingen

– Denk aan de straatzanger die op Lowlands eindigt

 

We maken vaak de fout om te denken dat woorden een alternatief zijn voor gedrag. “Oh, dat praten we wel even uit.” “Een goede relatie is communicatie.” Of de allerergste zonde: “Nee echt ik beloof beterschap.”

We hebben de neiging taal op te hemelen naar een heilig instrument, iets wat ons scheidt van alle ‘lagere wezens’ op aarde. Maar taal is bedoeld om gedrag aan te passen en staat zodoende op precies hetzelfde niveau als de brul van de tijger of de zang van de nachtegaal. Ja, mensen hebben een veel complexer systeem van taal ontwikkeld (filosofie / academie / literatuur / poëzie), maar de basis is hetzelfde. Of, met de woorden van Theo Maassen: “Ik weet niet wat de zin van het leven is, maar het is zeker niet de bedoeling daar de hele dag over na te denken.”

 

Back to Alfa

Om dit terug te relateren aan Alfa: de les hier is om je verbale diarree binnen te houden. Nogmaals, het doel van taal is om gedrag aan te passen (van jezelf of van anderen). Taal op zichzelf is dus geen doel; het echte doel is zuivere communicatie die leidt tot zo effectief mogelijke gedragsverandering. Al het andere is mentale masturbatie.