Monthly Archives: April 2014

Game Progressie

Je Ex Terugwinnen Door Te Daten Met Iemand Anders

Dit blog gaat over alfa worden. Voor de duidelijkheid: ik zie mezelf nog niet als een bona fide alfa. Eerder een higher functioning beta of een lesser alpha, om het met heartiste te zeggen. Maar waar een wil is is een weg, en in naam van openheid zal ik een deel van deze blog toewijden aan een inkijkje in m’n game leven.

Afgelopen week

Impromptu vakantie genomen, dus redelijk wat tijd om te stappen en te flirten.

Nightgame: 2x wezen stappen. Elke avond met een leuk meisje gezoend (leuk = 7+). Soms met meerdere. 3 nummers, waarvan ik er 2 heb ge sms’t. Uit geen enkele is een date gekomen.

Daygame: te weinig gedaan, enkele approaches uit de losse pols met vrienden. 1 leuk uitziend meisje (7) in de trein aangesproken nadat ze naast me was komen zitten. Nummer uitgewisseld en een date met haar gehad. Voelde dat we klikten en dat ze into me was, dus zoende haar in de 1e venue. Ze zoende wel terug, maar vond het ongemakkelijk (“dat kan hier toch niet!”). Kort daarna gaan we er vandoor; ze maakt excuses en gaat ervandoor. We zoenen kort op de grote markt. Sms de volgende dag:

Ik: "Voeg me toe op fb: A. lfalfa"
Zij:  “Hee! Ik vond het gezellig gisteren, maar ik wil het hier eigenlijk bij laten ;)! Dus ik hoef eigenlijk ook niet meer echt contact verder ;) Hopelijk vind je me geen bitch nu, maar ben ook best wel druk met van alles momenteel dus laat ik het hier liever bij
Ik: “Oh jammer. Heb je een vriend?”
Zij: “nee dat niet, dan zou ik niet wat met je af gaan spreken :p maar gewoon druk dus en niet echt tijd voor een vervolg”

 Dat is dus dat.

Doorlopend: afgelopen week voor de 2e keer afgesproken met een heel knap meisje. Ze woont niet echt in de buurt, maar ze is een 8 dus dan ben ik wat makkelijker. Nog geen seks, ze ‘wil niet makkelijk zijn’. Blauwe ballen dus. Waarschijnlijk spreken we binnenkort wel weer af.

Conclusie: Geen seks, maar dat is een ego-constructie waar ik zonder mee kan leven. Ik werk aan m’n game dus ben tevreden. Het niet hebben van een smartphone begint me wel parten te spelen.

Advertisements

Mijn eerste post in andermans woorden

Afbeelding

“thing is, social dominance is an arms race, with an implicit hierarchy. The man who demands and gets more from others is dominant, and not everyone can be dominant. As such, there will always be a small minority of men that can establish attraction through a purely social context. Other contexts which might otherwise be relevant in a more patriarchal society and which would provide men with otherwise low social attraction a greater chance to have comparative advantage over the alphas are irrelevant to a woman who has no present interest in finding a husband; if you don’t need to vet the man as a long-term provider, all that matters is raw sexual attraction. Absolute advantage in social attraction then dominates the market share for pussy.

The effects, as in the market, are the same in respect to the occurrence of sexual intercourse. First, the alphas who have absolute advantage will have a windfall pussy profit. Second, the betas and less will have even less pussy than they otherwise would have had. Third, this is a huge inequality. Fourth, the total amount of sexual resources, aka pussy, being dedicated to men falls.” 

– Bryce Laliberte,  Comparative Advantage, the Inequality of Pussy Distribution, and the Sexual Market

mijn eerste post: Game is essentieel voor de vandaag levende Westerse man

 De titel van deze post impliceert trouwens een vergelijking die niet klopt. Het zijn niet ‘andermans’ woorden, het zijn ‘beter verwoorde’ woorden. Fuck it. Publiceer post.

Mythologie, Civilisatie en Vrouwen

“The ideas that arose in ancient culture should be taken seriously. They represent not mere accidents, but must be analyzed as ideas essential to that culture’s prosperity.

Consider the Israelites and the Greeks.

In Genesis, we learn that Eve, first woman, paradigm woman, representative woman, is the first human to sin. That is no accident: the writers of Genesis, whether or not you think they were inspired, were not making a woman the first sinner by chance. The story should be read as giving an explanation for a fact that the writers of Genesis believed, i.e. women are fucking scary. Oh, and Adam was a huge beta. Moral of the story? Keep your woman on a tight leash, because if you let her out and about, she will meet the Deceiver, and he will deceive like hell. It’s a story that warns of hypergamy in women, and this literally right after the Jewish cosmogony. First things first, God created the world; second, women will screw you over if you’re not in charge.

And the Greeks? Helen of Troy is the lady who’s face launched a thousand ships… to war. A ten year war that saw the downfall of a number of dynasties and legacies and the death of thousands. Why? For stealing away from her husband Agamemnon, the king of the Achaeans, to Paris. The king! A woman couldn’t have had it better, and still the hypergamous impulse comes out. Hell, she even knows that doing so will prove great ruin for everyone else. Do not doubt the insidiousness of hypergamy.

Virtually every lesson concerning women in ancient mythology comes down to that: women are scary, so keep them on a tight leash, because otherwise they will destroy everything you hold dear.”

– Bryce Laliberte, Explaining Majoritarian misogyny 

Doelen van de Alfa I

Afbeelding

Wat is een man te doen in zijn tijd op deze aardkloot? Je hebt tenslotte maar pak en beet 80 jaar te besteden, dus je kan er beter voor zorgen dat je wat leuks doet. Je komt dan al snel uit bij de zin van je leven, de diepere betekenis waarvoor je elke dag opstaat en je alles geeft. Deze zin is iets wat je moet voelen – ideeën zijn in zoverre nuttig wanneer ze ons tot actie leiden. Of, om Theo Maassen te quoten: “Ik weet niet wat de zin van het leven is, maar volgens mij in ieder geval niet om daar de hele dag over na te lopen denken.”

Het leven is in 3 doelen te onderscheiden. Vandaag de eerste 2 doelen, gegrond in de wereld.

Het Biologisch imperatief

Het eerste doel is ons biologisch imperatief: de onsterfelijkheid van onze genen voort te zetten. Richard Dawkins legt het in ‘the Selfish Gene’ beter uit dan ik hier kan samenvatten, maar voor de leek: wij zijn niks anders dan biologische machines bedoelt als huisvesting voor onze genen. Onze genen willen voortplanten, en jij bent hun ‘Golem’ om ze daarmee te helpen. Denk aan een robot (jij) die wordt bestuurd door kleine mannetjes in je hersenen (genen). Je genen hebben geen bewustzijn, ze wrijven niet in hun handen terwijl ze je ogen wedermaal naar de decollete van die lekkere chick sturen, maar ze zijn door natuurlijke selectie geselecteerd op 1 ding: overleving & voortplanting, en per extensie een gooi naar onsterfelijkheid.

AliendudeGenen: de oorspronkelijke bodysnatchers

 

Onze genen sturen ons aan op ontelbaar veel wijzes. Sommige daarvan zijn vrij duidelijk te zien: waarom we zoveel bezig zijn met sex. Waarom we zo graag kinderen willen hebben. Waarom we zoveel houden van onze kinderen. Waarom we zoveel waarde hechten aan familie. Waarom we gezond willen zijn. Waarom we langer willen leven.

Anderen zijn slinkser: waarom we vreemd gaan, waarom we roddelen, of mijn persoonlijk favoriet: waarom vrouwen in hun ovulatoire fase op Masculienere (aka Alfa) mannen vallen. Telkens is het mechanisme echter hetzelfde: onze genen belonen ons voor gen-bevorderend gedrag met dopamine en serotonine.

Het ultieme geluk in termen van dit eerste doel? Om Sperm Wars te parafraseren… Een oude man en zijn vrouw zitten in hun tuin. De man is steeds slechtziender en voelt zijn einde naderen. Vandaag is echter zijn 94e verjaardag en de hele familie van het echtpaar is komen opdagen: 8 kinderen, 32 kleinkinderen en inmiddels al 26 achterkleinkinderen. Zelf kan de man de hele groep in de tuin niet meer herkennen, maar zijn vrouw noemt alle kinderen één voor één op, zelfs degenen die hij nooit goed heeft kunnen zien. “Roland… Inge… Wilfred… Emilio… Karen…” Vervuld van geluk pakt de man de hand van zijn vrouw terwijl een traan van geluk over z’n wang rolt. ‘Wat hebben we toch een gelukkig leven gehad’, denkt hij bij zichzelf.

Niet slecht toch?

Het Ego Imperatief

Nu is het interessante dat hoewel onze genen ons grotendeels aansturen, wij niet onze genen zijn. Wij zijn mensen, met onze eigen gedachten, onze eigen reflecties en onze eigen meningen. Sommige van onze initiatieven gaan daardoor rechtstreeks tegen het biologisch imperatief in: condooms & de pil, om maar iets te noemen. Overigens interessant om te zeggen: de meeste mannen vinden condooms niks en er zijn tegelijkertijd genoeg voorbeelden van vrouwen die ‘vergeten’ zijn de pil te nemen. Een klassieke clash van het biologisch imperatief met het ego imperatief. We hebben zodoende een levenslang moeizame relatie met onze genen, die ons influisteren hoe we hen onsterfelijk horen te maken.

Maar we hoeven er niet naar te luisteren.

Waarom zouden we immers onze genen onsterfelijk maken… Als we onszelf onsterfelijk kunnen maken?

Dit is het imperatief van het Ego – onsterfelijkheid van het ego bereiken. Het ego bereikt dit door een stempel op de wereld te drukken; succes in materiële zin is de graadmeter van het ego. We doen dit in ons dagelijks leven: we meten ons succes in termen van hoeveel we kunnen bankdrukken, hoe fit we eruit zien, hoeveel geld we hebben, hoeveel vrienden we hebben, met hoeveel mooie vrouwen we geslapen hebben…

Op macroniveau zijn zij die het succesvolst hun Ego imperatief najagen door de geschiedenis onthouden. Casanova bereikte onsterfelijkheid door met duizenden mooie vrouwen te slapen en daar een boek over te schrijven. Caesar en Alexander de Grote bereikten hun onsterfelijkheid door een groot portie van de wereld te veroveren. Zelfs Hitler heeft op zijn manier een vorm van onsterfelijkheid bereikt.

Arrnold
What is best in life?

Nu hoor ik je zeggen – ja, maar geen mens is toch echt onsterfelijk? Uiteindelijk zal toch alles vergaan? Dust in the wind?

Geef ik je gelijk in. Deze drijfveer naar succes berust ook op een ontkenning van onze eigen vergankelijkheid (zie: Denial of Death). Maar, zou ik zeggen, precies hetzelfde geldt voor het biologisch imperatief. Ook je kinderen gaan op een dag dood. En de kinderen van je kinderen. Zelfs van Genghis Khan, die zowel qua Ego als Biologisch imperatief belachelijk succesvol is geweest, zal op een dag niet eens meer een gedachte overgebleven zijn.

Dus, wat rest ons dan? In ieder geval deze doelen niet afschrijven als nutteloos. Dat onsterfelijkheid niet te behalen is moet ons niet doen weerlaten het te proberen. Niks is meer Alfa. Maar het laat wel een ongemakkelijke stilte over de zin van dit alles. Betekent het leven iets? Hebben deze woorden enige betekenis? Is er een groter iets? Zal dit in een volgende post geadresseerd worden?

Volgen & Leiden: How-To

 

Afbeelding

Volgen

Een heleboel pimps in spe willen leiden. “Leiden = sterk, volgen = zwak,” zo gaat vaak de redenering. Ik kan het weten: als er iemand een probleem had (heeft) met authoriteit dan was ik het. Maar je kan niet je hele leven alleen maar leiden – je hebt anderen nodig. Je bent geen eiland. Je volgt anderen voor eindeloos veel redenen; als kind volg je je ouders omdat die je (hopelijk) beschermen en opvoeden. Als tiener volg je je coole leraren omdat je coole dingen van ze leert. Als volwassene volg je je werkgevers omdat je dankzij hen je huur kan betalen. Iedereen is ergens beter in dan jij; je kan van iedereen iets leren. 

Het oh zo nuttige instinct om te volgen zie je overal terug in de mens, in mildere of extremere vormen: denk Sado-Masochisme, denk aan cults zoals die van Charles Manson, of de ultieme vorm: hypnose, de ultieme vorm van submissie.

Nou zeg ik niet meteen dat je je moet laten hypnotiseren om te leren volgen. Maar iemand doelbewust volgen is geen teken van zwakte – het is juist een teken van sterkte. Leer volgen.

 

Leiden

Ok, je durft mensen te volgen. Durf je ze ook te leiden? Ben je klaar om het risico te nemen? Ja? Mooi. 4 vuistregels voor je.

Vuistregel 1: Als je een meisje wilt verleiden dan leid je haar. In de kunst van verleiding is de ver-leider de leider. Het zit letterlijk in het woord! Als je ergens wilt leren leiden, doe het dan in je interacties met vrouwen

Vuistregel 2: Accepteer het leiderschap van de meest gekwalificeerde persoon. Leiden is contextueel: in een vliegtuigcrew is de piloot de meest gekwalificeerde persoon, dus de leider. In een collegezaal is dat de professor. In een voetbalteam de beste aanvoerder. Is iemand anders gekwalificeerder dan jij? Prima, accepteer dat en volg. Ben jij de meest gekwalificeerde? Prima, accepteer dat en leid.

Vuistregel 3: De volg / leid dynamiek doe je onbewust al je hele leven. Ontspan. Ga niet krampachtig de baas proberen uit te hangen. Relax, dit alles heeft een hele natuurlijke flow. Wordt niet zo’n machts-geobsedeerde outcast.

Vuistregel 4: Leer van leiders waar je tegenop kijkt. We leren het beste sociaal, door goede kwaliteiten van anderen te kopieren. Zoek rolmodellen, leer van ze. Wat doen zij waardoor je tegen ze op kijkt? 

Volgen & Leiden

Ik was laatst op uitnodiging van een vriend bij een meditatiegroep. Het mediteren zelf was goed, maar 1 ding bleef me in het bijzonder bij: een vrouw in de groep nodigde ons vrijblijvend uit om te mediteren bij een grotere spirituele organisatie, ‘ waar iedereen gelijk is’ . Deze opmerking snapte ik niet, dus ik vroeg aan haar: ‘aan wie betalen leden dan geld?’

‘Aan de hele organisatie, iedereen betaalt geld aan iedereen.’

Wat?

De zekerheid en de overtuiging die ze had in een ‘iedereen-is-gelijk-wereld’  schokte mij. Geloven mensen dit echt? Tijd om in dit artikel terug te keren naar de basis.

 

Er is ALTIJD een volger/leider dynamiek

Het zit in ons om te volgen en te leiden. Dit is menselijk, dit zit in onze genen. Je ziet dit overal, op allerlei levels:

–          Heel subtiel: 2 vrienden waarvan de 1 net iets vaker initiatief neemt dan de ander

–          Subtiel: een groep vrienden waarvan 1 de informele leider is

–          Duidelijk: een relatie of een huwelijk waarin 1 van de twee ‘onder de plak zit’ of zelfs ‘onder de duim wordt gehouden’

–          Op papier vastgelegd: je baas.

Deze dynamiek speelt altijd, in elke groep mensen.

Blijkbaar is er onder sommige mensen het geloof dat dit slecht is, dat dit ‘primitieve machtsspelletjes’ zijn die we beter achterwege kunnen laten.

 

Alpha afschaffen

Ergens hebben deze mensen wel een punt: heel veel kwaad is voortgekomen uit misbruik van de leiderrol, van oorlogszuchtige dictators tot ongelukkige –gewelddadige- relaties. Maar ze vergeten dat ook al het goeds voortgekomen is uit Alphas die de moed hadden om als leider op te staan. Jezus had 12  apostels. Buddha had volgelingen. Malcolm X, Socrates, Ghandi, Mandela… Allemaal hebben ze goeds bereikt door het heft in eigen handen te nemen.

De volger/leider dynamiek kan voor zowel goed als voor slecht worden gebruikt. Maar de dynamiek is er. Je schaft Alpha niet af. Ja, je kan het formeel doen, maar dan zal er alsnog een informele leider opstaan (of de groep valt uit elkaar).

Om het anders te zeggen: ontkenning van macht is ook een vorm van macht. Ontkenning van de volger/leider dynamiek is niks anders dan een verkapte vorm van leiden. Wees er geen volger van. 

De Schaapskudde

Afbeelding

 

Ver hier vandaan in een weggestopte vallei tussen 3 bergen leefde een kudde wilde schapen. Dankzij milde winters en zonnige zomers was de vallei gevuld met sappig gras, klaver en een rivier die de schapen van koud bergwater voorzag. Elke dag graasten de schapen gedwee in de weide en konden ze niet zeggen dat ze iets tekort kwamen. Toch waren weinig schapen gelukkig.

Er miste iets. 1 jong schaap, een rebels schaap, bedacht dat alle schapen op elkaar lijken – allemaal hadden ze witte vachten, allemaal hadden ze die karakteristieke manier van hersenloos kauwen op plukken gras… Iedereen was hetzelfde! Geen wonder dat ze ongelukkig waren! Het jonge schaap besloot de vallei te verkennen en ontdekte een verlaten steenkoolmijn. Hij wreef z’n huid in met alle kool totdat z’n huid pikzwart was.

Terug in de kudde vielen hoongelach en spot hem deel. De meeste schapen moesten niks van zijn vreemde kleur hebben en sloten hem buiten.Toch waren er een paar schapen die de actie van het zwarte schaap gaaf vonden. Ook zij wreven zich zwart.

Even was de groep zwarte schapen gelukkig. Ze voelden zich anders dan de saaie rest van de schapen. Toch knaagte er onderhuids iets. Het jonge schaap keek op een dag om zich heen en zag precies de zelfde afwezige graskauw-blik bij de zwarte schapen als bij de witte schapen. Er is niks veranderd, dacht hij bij zichzelf.

Toen had het schaap een ingeving. Hij begon zichzelf te inspecteren. En warempel, hij zag iets uit zijn vacht steken. Hij begon er met zijn hoeven aan te pulken.

In de schaapskudde ontstonden inmiddels steeds meer verschillende kleuren. 1 groep schapen wreef zich in met het groene sap van fijngestampt gras; dat was tenslotte de kleur van de wereld onder hen. Een andere groep gebruikte het zanderige rood van een natuursteengroeve. Weer een andere groep gebruikt blauwe besjes om zich de kleur van de wereld boven hen aan te meten. 1 zonderling schaap pist zichzelf geel.

Ineens zag het jonge schaap wat het uitsteeksel in zijn vacht was. Een ritssluiting. Hij trekt de rits voorzichtig naar beneden.

De bont gekleurde kudde kijkt kauwend om als ze het ritsende geluid horen. Op de plek waar het jonge schaap stond zien ze een zwarte vacht op de grond liggen. Erboven op staat een herdershond.