Alfa definiëren

Silverback

In m’n vorige post definieerde ik Game als het pad naar Alfa. Een logisch vervolg is om ditmaal Alfa te definiëren. Leuk, essentieel maar ook controversieel. Hier vallen veel dingen over te zeggen.

Ten eerste – elke discussie wordt vertroebeld doordat we een sterke neiging hebben ons persoonlijke ideaalbeeld van een man te definiëren als Alfa. We investeren ons ego in de definitie van Alfa en verheffen dit tot de waarheid. Een Alfa is rechtvaardig! Een leider! Een rolmodelijk! Authentiek! Ja, een Alfa kan deze dingen zijn. Maar het hoeft niet. Alfa is wat Alfa is, wat voor mening je er ook over hebt.

Ten tweede – Alfa is moeilijk om in een woordenboek zin te definiëren, zo niet onmogelijk. Dan krijg je iets als “De hoogste in rang of de meest dominante individu van de sexe.” Het is niet fout, maar het is incompleet. Concrete definities schieten vaak tekort – vergelijk het met het Oosterse concept Zen: we hebben er allemaal een idee over en we voelen het als we er mee in contact komen, maar desalniettemin schieten woorden tekort om ons gevoel volledig samen te vatten.

Goed, met deze disclaimers in het achterhoofd kunnen we een prima poging wagen.

Een eerste definitie: Alfa is waar vrouwen zich sexueel tot aangetrokken voelen. Klopt, en je kan de definitie zelfs breder trekken: Alfa is waar mensen zich tot aangetrokken voelen. Toch wringt er iets aan die definitie. Hij gaat in rondjes. Wat trekt mensen aan? Alfa. Wat is Alfa? Wat mensen aantrekt. Het klopt, maar het is geen gegronde definite. We moeten dieper gaan.

In de kern is Alfa een evolutionair geselecteerde eigenschap. In de brute natuur is bijna niemand z’n leven zeker; hongersdood, stamuitzetting, wilde dieren, ziektes… In de loop van de afgelopen miljoenen jaren zijn heel weinig apen/mensapen/mensen ervan verzekerd van dat zij en hun kinderen overleven. Die weinigen die dat wel zijn zijn de Alfas; ze staan ofwel bovenaan de sociale hiërarchie van de stam, ofwel ze kunnen prima zonder hulp van de stam overleven. Alfa is de mindstate die bij de zekerheid van succesvol overleven komt kijken – een beta kan zich de zekerheid niet veroorloven. In dit licht kunnen we Alfa als een haast irrationele zelfverzekerdheid zien.

Verplaats deze staat-van-natuur Alfa naar onze huidige maatschappij en je ziet de gigantische invloed van onze genen. We leven in ongekende weelde maar we zijn ongelukkiger en angstiger dan ooit tevoren. Onze objectieve welvaart vertaalt zich heel moeizaam naar subjectieve zelfverzekerdheid. Alfa is makkelijker gezegd dan gedaan.

Trouwens, inherent aan evolutionair geselecteerde eigenschappen zoals Alfa is dat ze amoreel zijn: ‘goed’ en ‘slecht’ maakt niks uit, het enige belangrijke is wat werkt. Dit is voor mensen vaak een moelijke pil om te slikken; we idealiseren Alfas als superhelden die ons naar groenere weilanden leiden. Nope, de geschiedenis is gevuld met genoeg succesvolle bloeddorstige Alfa dictators om het tegendeel te bewijzen. En vandaag de dag nog steeds.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s